De Republiek der Twaalf Provinciën - feuilleton - voorpublicatie boek Commentaren: Bemerkingen langs berg en dal. Artikelen over zaken de media betreffend. Stuur uw reacties in op deze artikelen. In het archief vindt u alle op De Columnist verschenen artikelen. Van het boek is slechts de voorgaande episode te vinden.   Over de inhoud
Jaargang 5 Nr 7   17 januari 2007
  _______Jan Soldaat_______  
Ooit, als dienstplichtig soldaat, in Na-
vo-verband moeten oefenen samen
met een peloton Britse beroepssolda-
ten. Zelfs onze luitenant was amper
twintig jaar, terwijl het spul dat ze
van de overkant hadden ingestuurd
tegen de vijftig liep en eerder nog dan
aan hun distinctieven te herkennen
was aan hun tatoeages. Daar zij een
uur na ons arriveerden waren ze nog
niet lam maar wel zeer benieuwd welk
bordeel wij frequenteerden. Wij gin-
gen niet. Dat vonden ze grappig,
maar toen we echt de kortste weg
naar de dames van plezier niet ken-
den, begonnen ze openlijk te twijfelen
aan de goede afloop voor het geval de
Rus nog eens kwam opdagen. Die
twijfel bestond bij ons óók, maar dan
omdat de legerleiding vergeten was
dat wij meededen, zodat we een week

lang paraat waren in afwachting van
een nooit gearriveerd telexbericht. De
Engelsen waren óók paraat, vier uur
op, vier uur af, de ene helft was van
plan gauw dronken te worden, de an-
dere helft was het al.
Zo´n stemming komt er snel bij te
pas, wanneer je beroepshalve voor-
aan moet staan wanneer het kogels
gaat regenen. Het is onhandig om een
leger lam en stoned uit te sturen,
maar wanneer ze in hun vrije tijd naar
de marketentsters gaan voor al hun
onmatig vertier, dan kost het minder
moeite om bij het commando ‘voor-
waarts mars!’ de zooi in beweging te
krijgen ter verdediging van onze vrij-
heid. We hebben tegenwoordig ook
een beroepsleger en dan gaat het er
soms ruig aan toe. Je mag ze gerust
buiten de kazerne en buiten Uruzgan
houden aan alle wetten waar wij de
rest van het volk ook aan houden,
maar om meteen te dreigen met ont-
slag vanwege een gezellige avond in
een van de duizenden legale gelegen-
heden die wij hebben ingericht voor
zuipen, blowen en afwerken, daar
houden we op den duur geen leger
meer aan over. Ik ben geen voorstan-
der van wangedrag, maar ik loop ook
niet met het schaamrood op de kaken
tijdens een vakantie in den vreemde
omdat een Nederlandse soldaat in z’n
vrije tijd heeft geknokt of een Chic
heeft gepikt.
Als we met een beroepsleger begin-
nen, dan moeten we de mannen ook
als grote mensen behandelen. Anders
gezegd, de beruchtste plek bij ons op
de kazerne was de officiersmess.
Mail De ColumnistStuur deze site op naar een vriendZwart/wit leesversie van de column, ook om uit te printen. Wilt u zich (gratis) abonneren, vul het formuliertje dan in.Plaats de site bij uw favorieten