Dat zie je nooit op het journaal of ’s
morgens op de tramhalte, om nog
maar te zwijgen van de snelweg: 97
procent van Nederland gaat met ple-
zier naar z’n werk. Het is ze ge-
vraagd. We hadden net te horen ge-
kregen dat 96 procent van de bevol-
king ook gelukkig is. Eén procent gaat
blijkbaar doodongelukkig maar flui-
tend naar z’n werk. Nu wil het geval
dat ik buiten het spitsuur op straat
heel veel, ik durf het niet in percenta-
ges uit te drukken, sacherijnige rot-
koppen zie die bij elke rimpel die door
hun grote geluk trekt, bereid zijn op
de vuist te gaan. ,,Kan je niet uitkij-
ken, lul!” Maar meneer, u rijdt door
rood. ,,Had je nog praatjes ook, moet
je effe hier komen. Ja?” Geluk, pret in
het werk, allemaal een inkomen dat
minstens tien keer zo groot is dan het
|
gemiddelde inkomen van alle mensen
op aarde. Waar haalt die Wilders ze in
vredesnaam vandaan? Ik bedoel, over
tien jaar doen in Amsterdam in meer-
derheid moslims mee aan enquêtes.
Bij al die onderzoeken denk ik altijd:
waarom wisten we dat niet? Want
daarom is het nieuws. Als een andere
malloot, Maurice de Hond, elke dag
ouwe koeien uit de sloot stond te
trekken, had hij na een week geen
werk meer. Maar hij verzamelt elke
keer weer de percentages waardoor
wij van onszelf staan te kijken. Vol-
gens mij werden mannen met wichel-
roedes en vrouwen met jeukende win-
tertenen al in de Middeleeuwen niet
meer zo serieus genomen als onze
enquêteurs van onder het warm eten.
Ik denk dan aan de ondervraagden.
|
Op het tv-journaal zag ik een me-
vrouw uit de Utrechtse wijk Ondiep,
hun pierenbadje, die door een zoge-
naamde moderne multimediajourna-
list bevraagd werd. Mevrouw aarzel-
de, maar toen zag zij dat er een ca-
mera bij hoorde en zij begreep dat
haar tien seconden van wereldfaam
waren aangebroken. ,,Mijn zoontje
zegt: wat doen die hekken hier, ma-
ma?” Iedere vrouw noemt ‘ie een
kankerwijf, behalve z’n eigen moeder.
,,En leg dat dan maar eens uit aan
zo’n jochie.” Inmiddels op zwaar be-
schuldigende toon: ,,Leg dat dan
maar eens uit aan zo’n jochie!” De
betrokken ‘journalist’ trok zich schie-
lijk terug in plaats van te zeggen:
mevrouw, zal ik ’t hem en u dan maar
uitleggen? In een enquête telt zij voor
vol mee. Hij trouwens ook.
|
