Allemaal in hun handen gewreven, die
van ABN Amro, Barclays, Fortis, Royal
Bank of Scotland en Banco Santander,
toen Maurice de Hond zaterdag be-
kend maakte dat ongeveer één op de
drie klanten van ABN Amro overweegt
z’n rekening op te zeggen als de bank
in handen komt van buitenlandse on-
dernemingen? Per slot van rekening,
heb ik altijd gehoord, doen de banken
hun particuliere klanten er met zekere
tegenzin bij. Al die kleine overboekin-
gen heen en weer, gezanik over een
verkeerde overschrijving, pincode
weer eens vergeten, al die bossen die
maandelijks omgezaagd moeten wor-
den omdat ze een afschrift in de bus
willen hebben, om nog maar te zwij-
gen van het gedoe als de klant met
z’n computer z’n bankzaken wil gaan
doen. De helpdesk, dat waren vroeger
|
een paar meisjes aan een luxe balie –
ordinaire spijkerbroeken had de direc-
tie verboden, tegenwoordig heb je
daar een zaal vol bijna ruziënde jon-
gelui voor nodig. Ze mogen het niet
serieus hardop zeggen van De Neder-
landsche Bank, maar ze zijn ze liever
kwijt dan rijk. En dertig procent weg?
Dat drijft de prijs van ABN Amro al-
leen maar op.
Ik herinner me dezelfde dreigementen
in de tijd dat de Amsterdamsche Bank
samen ging met de Rotterdamsche
Bank, samen Amro tegen ABN, want
concurrentie moest er toen ook al
zijn. Het ene na het andere bankje
werd gevreten. Die van Ajax en Fey-
enoord zouden meteen op sentimen-
tele gronden hun rekeningen opzeg-
gen. Ook op de kantoren zou zich een
|
desastreuze clash voordoen tussen de
twee onverzoenlijke, geografisch be-
paalde culturen, met alle gevolgen
van dien voor een correcte en tijdige
afhandeling van alle salarissen en
hypotheken. Viel natuurlijk mee. Ban-
kieren is een kwestie van vertrouwen
en niet van emotionele afwegingen.
En al helemaal niet van zoiets als
economisch patriottisme. Als wij al-
leen nog op nationalistische gronden
boodschappen zouden doen, was het
een kale boel bij ons thuis. Temeer
daar de bewoners van honger en
dorst allang waren omgekomen.
Logisch dan ook dat de helft van de
klanten nu al weet straks te blijven,
Die zijn allang blij dat de bank hun
erbij blijft doen. In het betalingsver-
keer zijn twee paspoorten heel nor-
maal.
|
