Als het een beetje tegenzit moeten we
binnenkort weer iets van Europa vin-
den. Potje staat op het vuur, want de
karavaan trekt gewoon verder. Altijd
lastig, want ik ben tegen een referen-
dum. Dat is de reddingsboei van laffe
politici. De hele oppositie die tegen-
woordig joelend op de bagagedrager
zit bij Geert Wilders klaagt over een
regering die niets doet en 100 dagen
lang met de pet in de hand bij het
volk langs is gegaan voor een ideetje.
Maar toen het over de Europese
grondwet ging, vonden kwasten als
een Van Bommel van GL het heel ge-
woon om aan lui die voornamelijk van
niets wisten, en als ik Rouvoet goed
begrepen heb gaat dat bij veel gezin-
nen heel erg ver, een doorslaggevend
advies te vragen. Gelukkig bleek toen
dat het voor Balkenende helemaal
|
geen reddingsboei was maar een
wurgkoord, dat zal ‘m leren nog een
keer met zoiets langs te komen.
De niet weg te meppen Van Bommel
is nog steeds tegen Europa zoals hij
ook tegen Nederland zou moeten zijn:
hij heeft het er niet voor het zeggen.
Terwijl ieder ander weet dat wij ge-
woon mee moeten blijven draven om-
dat we niet meer terug kunnen. Neem
onze landsverdediging. Dat wordt een
behoorlijk gedoe als we een keer echt
ruzie zouden krijgen met de Vlamin-
gen. Niet alleen qua verdeling van de
blauwhelmen, maar ook vanwege het
feit dat wij nog maar op enkele on-
derdelen paraat zijn. Precies die on-
derdelen waar de Vlamingen dan weer
niemand voor hebben opgeleid. Euro-
pa gaat langs een ingewikkelde weg
|
maar je houdt er de lieve vrede aan
over.
Inmiddels wordt ook onze oorlogsin-
dustrie op Europese leest geschoeid,
heeft staatssecretaris Van der Knaap
aangekondigd; niks wachten op wat
wij van Europa vinden. Ik dacht dat
wij alleen nog handelden in vredelie-
vende nachtkijkers en tweedehands
duikboten. Maar we schijnen nog vol-
op midden- en kleinbedrijf te hebben
qua kogels en helmen. Dat moet van
staatssecretaris Van der Knaap deel
van een Europese industrie worden
om straks de strijd aan te kunnen
gaan met de Verenigde Staten, die al
een goed draaiende oorlogsindustrie
hebben; onze manschappen komen
voortdurend op slagvelden waar ze
moeten bukken voor kogels die daar
gemaakt zijn. Viva Europa!
|
