Mag een sigarenboer soms niet mee-
doen als het Koningin Wilhelmina
Fonds een verloting houdt? Er is enige
commotie ontstaan omdat allerlei ge-
specificeerde goede doelen in Neder-
land hun reserves op de bank hebben
gezet, waar het dan vervolgens wordt
belegd in de sigarettenindustrie, het
bont, de SUV’s en Hummers en de
uzi’s. Onbegrijpelijk. Want zodra het
over Nederland en goede doelen gaat
wéét je onderhand toch dat je in het
gekkengesticht terecht komt. Is er
één ander land waar de goede doelen
zo een booming business zijn als hier?
Een decennium of twee terug werd de
deur meteen dichtgeslagen wanneer
er iemand met een collectebus stond.
Ze hadden al gegeven of het zou toch
weer allemaal aan de strijkstok blijven
hangen. Hoor je nooit meer van. Maar
|
er staat ook zelden nog iemand met
een collectebus bij de Hema voor de
draaideur. Ze hakken tegenwoordig
elke week een Fins bos om zodat ze
ons brieven kunnen blijven sturen
over een of andere loterij die, volgens
de kleine letters, een deel van de op-
brengst óók besteedt aan het be-
dreigde oerbos in Zuid-Amerika of de
zeehondjes van Canada. De goede
doelen zijn voor een belangrijk deel
onder een onherkenbare paraplu
weggezet, dan taalt niemand meer
naar de strijkstok. Oók niet als ze elke
paar maanden tientallen miljoenen
euro’s weggeven aan zogeheten
prijswinnaars die toevallig in de goede
straat wonen. In plaats van dat ze
van dat geld enige duizenden kinde-
ren van de hongerdood redden. Weg-
|
geven aan de rijken, dat is nog eens
wat anders dan rente trekken van een
tabaksfabriek of de wapenindustrie.
Het goede doel doet nauwelijks meer
ter zake. Je moet zorgen dat de prij-
zen een beetje aardig zijn. De organi-
satie voor internationale bijstand waar
ik aan geef heet tegenwoordig Oxfam,
wat klinkt naar corned beaf. Valt wei-
nig te winnen. Dus wat moeten ze?
Slijmen: aan wie mogen wij uw cen-
ten geven, of maakt het u niet uit? Ik
kan nooit kiezen tussen honger, aids
of de tsunami. Dan sturen zij het geld
,,naar waar dat het hardst nodig is.”
Dat was nou net mijn bedoeling, stel-
letje sufkonten. De goede doelen-
industrie weet van gekte niet meer
hoe ons te behagen, opdat we blijven
gokken en geven, en thuis klagen
over het kwartje van Kok.
|
