En dan dachten wij nog dat we met Geert Wilders een bijzonder mallotig exemplaar in huis hadden gehaald. Moet je de Poolse aspergesteker tij- dens z’n middagpauze eens vragen waar zij het mee moeten doen: Lech Kaczynski en zijn broer Jaroslaw. In een poging meer gewicht in de schaal te leggen bij toekomstige stemmingen in Europa, beriep Kaczynski zich vori- ge vrijdag in Brussel op het grote aantal Poolse slachtoffers tijdens de Tweede Wereldoorlog. De schuld van Duitsland maar toevallig was Angela Merkel tijdelijk de baas van heel Eu- ropa, dus ook de schuld van ons. Als die Polen allemaal nog in leven waren geweest, dan was dat land nu een stuk belangrijker. Maar hij zal als re- cente paus-leverancier toch ook we- ten dat als we zo beginnen, wij ook
|
recht hebben op miljoenen Nederlan- ders méér dan we er nu al hebben. Die zijn echter door pil, condoom, euthanasie en abortus nooit tot stand gekomen. Hadden we beter geluisterd naar Rome, dat nota bene in EU-land Italië ligt, dan waren wij zo groot ge- weest dat heel Europa had gesidderd over de reactie op het EU-compromis van de duo-passagier van Geert Wil- ders, de altijd strijdlustige Jan Marij- nissen. En dan hebben we ook nog de watersnood gehad, er staat het een en ander aan middeleeuwse rekenin- gen open met Spanje, moet je zien wat er nog allemaal aan Nederlanders in buitenlandse cellen verblijft en als we dan ook nog Luxemburg hadden gehouden. Staat wel voorzichtigheid tegenover, want het schijnt dat wij op
|
afzienbare termijn geheel onder water zullen lopen, en daarmee vanzelf uit de Europese Unie drijven. Tegen die tijd kunnen wij maar beter gaan lood- gieteren in Polen. Dat er in Brussel een compromis werd gesloten, stond vast, ik laat me nooit meer op stang jagen door die Europe- se correspondenten van ons. Dat het vroeg in de zaterdagmorgen zou zijn, had ik ook goed geraden. Maar dat zelfs zo’n Lech Kaczynski er tevreden mee zou zijn, dat stemt zeer achter- dochtig. Mocht er in dat land nog een parlementair debat volgen over het laatste Europese compromis, dan sluit ik niet uit dat Lech de uitkomst sa- menvat met de woorden: Landgeno- ten, achteraf gezien hadden we eigen- lijk net zo goed met Hitler mee kun- nen doen.
|