Is er al commentaar gevraagd aan de
goeie God over de bloeddoping van
Zijn fietsende reclamebord Alexandre
Vinokoerov? Zodra die coureur tijdens
de Tour in beeld verscheen bleek hij
een goedkope nachtclubact, een wei-
nig subtiele maar sympathiek ogende
pantomimespeler, die het ene mo-
ment gebaarde dat men hem gerust
de keel door kon snijden, later met
een wegwerpgebaar vond dat hij geen
seconde zendtijd meer waardig was,
op een dag last had van een drama-
tisch gevecht met zijn tranen, toen de
regie in handen poogde te nemen
door de motoren de weg naar voren
te wijzen en dan weer drie kruisjes
sloeg om te laten zien waar de doping
vandaan kwam die hem deze over-
winning had gebracht. ,,Niet meer van
deze aarde,” luidde de reactie van de
|
verslaggevers. Die hadden blijkbaar
ook al een vermoeden van De Grote
Dopevader. Het ontbrak er alleen aan
dat ‘Vino’ het gebaar maakte van het
zetten van een picure, de naald in
arm van de verslaafde en dan die drie
kruisjes van de Kazak met z’n altijd
triestig ogende kop er overheen.
Zoals ze in het peloton zeggen: geen
paniek, het meeste spul wordt niet
gevonden. Dat is het geheim van alle
ongerijmdheden die horen bij de
knettergekte van het dopinggebruik in
het moderne wielrennen. Zoals je ook
een fiets moet hebben én astma om
mee te kunnen doen aan de Tour. Of
zoals Floyd Landis iedereen vorig jaar
het snot voor de ogen fietste toen hij
zich had volgestopt met spul dat vol-
gens de bijsluiter pas drie weken later
|
hoorde te gaan werken. En zoals ‘Vi-
no’, ruim kansloos op de eindzege en
allang gekroond tot de grootste held
van deze Tour, hoeveel krammen had
hij alleen al in zijn etterende rechter-
knie? dertien? achttien? vandaag een-
entwintig Herbert, alsnog aan de
makkelijk te traceren bloeddoping
begon om nog een paar plaatsen te
kunnen stijgen in het algemeen klas-
sement. En dat zoiets zich daarna dan
ook nog voldoende medisch onderlegd
acht om het vermoeden uit te kunnen
spreken dat hij vanwege zijn verwon-
dingen rode bloedlichaampjes van een
onbekend persoon was gaan aanma-
ken.
Mij zul je niet horen beweren dat Bo-
rat heel Kazachstan treffend parodi-
eerde in zijn film, maar Vinokoerov
als Borat was onbetaalbaar.
|
