Zo’n journaalhittepetitje van de NOS
vroeg dinsdag stuiterend van veront-
waardiging aan fractievoorzitter Ti-
chelaar van de PvdA of hij soms geen
vertrouwen had in de bevolking, dat
zijn partij nu tegen een referendum
over de EU is. Nederland een dagje op
zijn achterste poten. Gelukkig ant-
woordde het niet honderd procent
geslaagde toupet dat de politiek in dit
geval zijn verantwoordelijkheid nam.
Eén lid heeft toestemming gekregen
om straks tegen de partijlijn te stem-
men, wat een mooie meevaller is
want in andere gevallen zit je dan
meteen met een extra fractie in de
Eerste of Tweede Kamer. Liever nog
had ik gehad dat de sociaaldemocratie
zich definitief en in alle gevallen had
afgekeerd van het bedrieglijke, onsa-
menhangende monster van het refe-
|
rendum. We kunnen ons maar beter
beperken tot eens in de vier jaar met
veel bombarie één serieuze vraag aan
het volk te stellen, waarna de geko-
zenen de tent moeten zien te runnen
langs zoveel mogelijk lijnen van hun
partijprogramma en graag zonder dat
een partij, ik noem maar de SP, op
eigen houtje die uitslag nog eens wil
gaan veranderen onder het motto: zie
ons een democratisch zijn. En dat zal
dan ons wél serieus bevragen over
Europa?
Wie de uitkomsten van de dagelijkse
stoet aan enquêtes ziet, en in de helft
van de gevallen betwijfel ik of ook
maar iemand een serieus antwoord
gegeven heeft, kan alleen conclude-
ren dat je het volk maar niet moet
lastig vallen met ingewikkelder vragen
|
dan naar de nieuwe verpakking van
een eczeemzalf, de aankop van een
auto en welke televisieheld ze tijdens
hun zomervakantie te Marbella nog
het meest gemist hebben. Bij zoveel
bijeen geënquêteerde nationale zot-
heid is het niet vreemd dat een kwart
van de jongeren overweegt naar het
buitenland te vertrekken. Volgens een
enquête. Dus dat zal in werkelijkheid
minstens de helft zijn.
Een referendum is niet alleen een
one-issue vraag met multi-issue ge-
volgen waar geen der respondenten
maar een seconde over heeft nage-
dacht, dát laten ze dan weer wel aan
hun volksvertegenwoordigers over,
het is tevens een circus waarbij op
allerlei gronden de bevolking niet
eens zakelijk maar emotioneel bij de
neus genomen wordt.
|
