Iedereen doet wel iets. In Utrecht
gaan ze de week van de democratie
vieren met een ongeldig referendum.
Want de twee, langs democratische
weg aangewezen kandidaten zijn van
dezelfde partij en dat is dus geen
keuze. Bovendien blijkt het volgens
de burgers desgevraagd toch allemaal
vriendjespolitiek, zijn het allemaal
zakkenvullers, ze gaan allemaal toch
wel hun eigen gang en of je nou door
de hond of door de kat gebeten
wordt. Je zou zeggen, dan maakt het
toch ook niet uit of de kandidaten
allemaal van één partij zijn. Maar dan
blijkt de burger ineens last te hebben
van principiële hoogdravende demo-
cratische gevoelens die bij navraag
natuurlijk niet zelden het buurmeisje
van de onverdraagzaamheid blijken te
zijn. Als ik de Utrechters goed heb
|
begrepen zouden ze het liefst kiezen
uit Geert Wilders en Rita Verdonk. Als
experiment lijkt het mij wel aardig om
ze die lol te gunnen. En niks kiezen:
allebei door de strot. Wel zou ik niet
alle troepen in één keer naar Uruzgan
zenden maar een paar pelotons ach-
ter de hand houden voor het geval
binnenslands onverhoopt ergens de
straat moet worden schoongeveegd.
Dat krijg je ervan als in de media het
populaire misbaar de boventoon gaat
voeren. Als er niets kan gebeuren of
er hangt al een gros microfoons voor
de klep van W&V die hun voorspelba-
re kabaal weer eens ten beste geven
met als belangrijkste argumentatie:
dat vind ik, dus is het zo. Verstandige
mensen halen somber hun schouders
eens op maar alles wat zich ‘de hard-
|
werkende belastingbetaler’ als geu-
zennaam opgeplakt heeft gekregen,
knikt instemmend. Precies, zo is het.
Het publieke debat is verengd tot lan-
ge stukken op opiniepagina’s in dag-
bladen en weggestoken rubrieken op
radio en tv. Het gelijk van de straat
wordt steeds luider gehoord. Het is,
zelfs als je niet eens dood op die par-
tij zou willen stemmen, niet meer om
te lachen als een of ander bartype uit
of all places Staphorst, op pad is om
de VVD desnoods kapot te maken ten
bate van zijn heldin Rita Verdonk. Het
ontbreekt hem niet aan microfoons
om zijn boodschap uit te zenden,
waarin de woorden de leden en de
democratie steeds over elkaar heen
tuimelen, terwijl zijn boodschap luidt:
uw meerderheid is onze meerderheid
niet. Democratie?
|
