Het meest opvallende aan de onlangs
gepubliceerde lijst met de tweehon-
derd invloedrijkste Nederlanders vol-
gens de Volkskrant was dat je in dit
land blijkbaar tot de absolute bestuur-
lijke elite kunt horen zonder dat ze bij
een van de grote dagbladen zelfs
maar een pasfotootje van je gereed
hebben liggen. Dat belooft weinig
goeds als er nog eens een necrologie
moet worden geschreven. Het meest
gewone aan de lijst was natuurlijk dat
de vrouwen er op onderbedeeld zijn:
29 staan er op, amper 15 procent.
Om d’r vanaf te zijn zoals altijd maar
meteen gedacht dat het aan de man-
nen lag. Tot deze week dat onderzoek
uitkwam van Opzij en Margriet, zoiets
als wanneer Playboy en de Osservato-
re Romana de handen ineen slaan,
waaruit blijkt dat de vrouwen zelf niet
|
ambitieus genoeg zijn. Uit de meest
onverdachte bron: ze zeggen het zelf.
Zelfs 45 procent van de Opzij-
lezeressen, die de carrière en de am-
bitie er ingestampt hebben gekregen,
vinden het allemaal wel best zo.
En ze zijn er ook nog eens zeer tevre-
den mee. Ze geven allemaal bij elkaar
het leven gemiddeld een 7,8. Een ver-
rassend en onwaarschijnlijk hoog cij-
fer. Bij één dag hoofdpijn moet je,
ondanks vader en de kinderen, een
week lang in het paradijs vertoeven.
Je ziet het er ook niet aan af als je ’s
middags door een Albert Heijn struint.
Er moeten er natuurlijk een stel tus-
sen zitten, want hoe krijgen ze anders
die parade van ongelukkige en onte-
vreden vrouwen voor elkaar waar
sommige tv-programma’s in grossie-
|
ren, die een somber vijfje hebben
genoteerd, voor de moeite. Maar daar
staat dan weer tegenover dat er net
zo’n hoop juichend een 10 moeten
hebben opgeschreven. Hebben we al
zoveel van die sherryweduwen in de
doorzonwoningen zitten die ‘m al om
hebben als ze om half elf aan de vra-
genlijst van Opzij beginnen?
Hoe zou het leven van zo’n 7,8 er
uitzien? Bij deze Hollandse geluks-
norm hoort een straf cliché waardoor
wij allerlei hulpprogramma’s direct
kunnen schrappen ten bate van de
grote studiepot. Een paar mogen blij-
ven, want klaagsters houd je altijd.
We kunnen natuurlijk wel allemaal
lekker modern doen met van alles
fiftyfifty, van ministers tot legercom-
mandanten, maar stoppen mannen,
ze hoeven helemaal niet zo nodig.
|
