Ooit hadden wij een buurman wiens
broer een buitengewoon begaafde
voetballer was. Reeds op jeugdige
leeftijd hadden zelfs die van Ajax ge-
vraagd of hij daar geen lid wilde wor-
den, zei de buur. Maar hij wilde niet
daar hij de lol in het spelletje van het
grootste belang vond. Later schopte
hij het tot een elftal in de hoofdklasse
amateurs. Nog steeds stonden er
scouts langs de lijn die na afloop
vroegen of hij er niks voor voelde om
in de eredivisie te komen spelen, voor
geld. Op een kwade dag is hij halver-
wege de eerste helft gewoon het veld
afgestapt. Er stond namelijk een hem
volstrekt onbekend persoon langs de
lijn die hem toebrulde: ,,Godverdom-
me, lul, geef ‘m dan ook áf.” Dit hoef
ik mij niet te laten welgevallen, vond
hij. In plaats van erop te slaan, trok
|
hij zijn schoenen uit. Hij was begin
twintig en heeft nooit meer een voet-
bal aangeraakt. Hij bleef timmerman
en hoe het hem verder is vergaan
weet ik niet daar zijn broer de buur-
man kwam te overlijden.
Vond het een hoopgevende reactie,
die mij weer te binnen schoot, nu Sire
een campagne begint tegen ouders
die langs de lijn hun kroost scheldend
en vloekend tot de overwinning pro-
beren te brengen tegen een elftal van
mietjes althans met drie meiden erin.
En ik maar denken dat het onderhand
tijd was voor de vuurwerkcampagne.
Op een of andere manier krijg je van
schoppen tegen een bal zeker hersen-
letsel waardoor het onmogelijk wordt
om nog adequate maatregelen te ne-
men tegen de dolste uitwassen.
|
Want het is natuurlijk tragisch en zie-
lig en rijp voor ontzegging uit de ou-
derlijke macht, maar al eens filmpjes
gezien van coaches van jeugdelftallen
die de jongelui tot betere prestaties
hopen te brengen? Helemaal wanneer
het gaat over de zogeheten professio-
nele begeleiding in de jeugdopleiding.
Dan kan je er zo’n overspannen vader
makkelijk bij hebben. Ik zeg altijd
maar zo: als een trainer zich de eer
toeeigent van een winnend elftal dat
‘goed stond’ en al zijn opdrachten
perfect uitvoerde, dan moet hij zich
ook laten voorstaan op de schwalbes,
ellebogen, doodschoppen en andere
rottigheden die de jongelui namens
hem hebben uitgehaald. Maar op een
of andere manier zijn ze dan nooit
thuis. En nou allemaal: dat is nou
eenmaal de voetballerij.
|
