De tijd dat wij een karikatuur konden
maken van alle VVD’ers als volgevre-
ten, rijk, rechts rapaille ligt al bijna
veertig jaar achter ons. De huidige
slippendragers van dat leger aan ere-
leden zijn echt, heus niet allemaal van
die lui die zielige brieven schrijven
aan de regering dat ze helemaal
niemand meer kunnen vinden voor
baantjes met een jaarinkomen van
een paar miljoen exclusief de opties,
de aandelen en bij het einde van het
dienstverband wegens compleet on-
geschikt voor het werk de gouden
handdruk, omdat de huizen van bo-
ven een miljoen zwaarder belast wor-
den. Rampen in die kringen. Ik zou
zeggen: betaal zo’n incompetente
buitenlander dan een behoorlijk loon
en zorg voor een aardig huisje tussen
John en Linda de Mol.
|
Hun leiderschapscrisis hebben ze ook
nog niet onder de knie. Nou moet
ineens Henk Kamp, die officieel alleen
de loodgieterstas van Mark Rutte mag
dragen, van harte alles onderschrijven
waar de bewegingen van Geert Wil-
ders en Rita Verdonk voor staan, als
heeft hij last gehad van een noodlan-
ding van de geest van Thorbecke. Het
komt er bij hem hooguit iets minder
rottig uit, hoewel hij bij tegenwind
toch al gauw een beetje klinkt naar
buurman Boordevol in de politiek.
Namens de partij van de vrijheid, ge-
lijkheid, broederschap en daarbij be-
horende democratie moet hij zich
ontpoppen als de man van precies
dezelfde luid beleden ongenuanceerde
onverdraagzaamheid van de straat die
ze er net met veel vertoon van macht
|
zelf buiten hebben gezet. Alsof het
voetbal is, dat ze er alleen in de pau-
ze twee vechtersbazen uit hebben
gegooid die zich niet geheel schikten
naar de leiding. Als het ze alleen nog
maar te doen is om de verpakking
kan geen enkele liberale volksverte-
genwoordiger zich meer veilig wanen.
Wilders, die helemaal niks mag zeg-
gen over twee papsoorten en vrouwen
die altijd binnen worden gehouden,
die beschermheilige van de Landbouw
RAI én Henk Kamp hebben al veertig
jaar in de regering gezeten en nooit
zijn ze er op dit onderwerp in ge-
slaagd hun gedachtegoed om te zet-
ten in daden. Maar sinds ze zijn ont-
ploft tot drie volkse partijen hebben
ze zich nog nooit zo dicht gevoeld bij
hun ideaal. Gelijkheid, het blijft altijd
de rotte kies van rechts.
|
