Even de vingers erbij en tellen: nog
zes nachtjes slapen, in elk geval vol-
gende week donderdag, wordt in
Antwerpen een onderzoek gepresen-
teerd waaruit zal blijken dat de vrou-
wen uit Nederland en Vlaanderen
eeuwenlang de beste rekenaars ter
wereld zijn geweest. Bij zo’n bericht
bevalt een beetje man, mond open,
grote ogen, vooral van vragen. Waar-
om hebben wij dat nooit geweten? Is
het geen man gedurende dezelfde
eeuwen opgevallen dat de vrouwen zo
goed waren in alles met ‘Meneer van
Dale wacht op antwoord’? Wel Nobel-
prijzen ophalen maar thuis met de
oogkleppen voor? Een man die een
beetje kon rekenen was al heel wat
waard in die jaren, weet ik uit allerlei,
soms bejubelde studies naar de be-
woners van de Nederlanden en de
|
Bataafse Republiek, waarin de vrouw
de positie kreeg toegeschoven die wij
allemaal van haar kennen en die tot in
deze eeuw de reden bleef waarom wij
per reclamecampagne de paar die
ervoor in aanmerking kwamen poog-
den te enthousiasmeren om exact te
kiezen. Had het ons ook niet moeten
opvallen toen bleek dat op de Pabo
meer dan de helft van de leerlingen
én het vrijwel complete lerarencorps
geen voldoende haalde voor de reken-
toets van groep zes, dat wil zeggen
met een cijfer dat al op één hand ge-
teld kan worden. Nergens toen ge-
hoord dat opvallend veel vrouwelijke
leerlingen juist wel konden rekenen.
Of konden ze het al die tijd wel maar
deden ze er verder niets mee, zoals ik
van Opzij weet dat vrouwen eigenlijk
|
alles kunnen maar er vaak niets mee
doen. Aanwijzingen waren er volop in
de literatuur te vinden. Daar brachten
hardwerkende vaders, die bestonden
toen óók al, op zaterdag het karige
weekloon naar huis, waarna de moe-
ders de glazen potjes tevoorschijn
haalden met plakkertjes erop voor de
diverse doelen van de inhoud van het
loonzakje: huur, schoenen, voeding,
kerk. Hier vader, zei zo’n moeder dan
tot slot, en schoof hem vier centen
toe voor een potje bier en zijn pruim-
tabak. Nooit failliet.
Een andere vraag is ook nog: levert
het onderzoek wel op wat er staat?
Want in de tweede zin wordt gezegd
dat ze ‘soms’ beter konden rekenen
dan mannen en ,,in andere gevallen”
net zo goed. Dat beeld herken ik ten-
minste van aan de kassa.
|
