Als Geert Wilders Nederland in gijze-
ling heeft genomen dan mag de
Volkskrant gerust het grootste slacht-
offer worden genoemd. Die krant
heeft Wilders een permanent podium
geboden en hoofdredacteur Pieter
Broertjes fungeert tevens als onbe-
zoldigd brievenbezorger van de overi-
ge PVV’ers. Druk, druk, druk. Wilders
hanteert een selectief mediabeleid en
wil niets te maken hebben met de
‘links kerk’ waartoe de Volkskrant ooit
behoorde. Hij stelt de voorwaarden en
wie daaraan niet voldoet kan, in zijn
terminologie, ophoepelen. In elke ru-
briek en elke bijlage van de Volks-
krant wordt waar het kan die pruik
gestopt. Als bij Wilders de telefoon
gaat zegt hij: ,,Ah, Pieter, zeker.” Hij
wordt alleen slecht bediend door de
parlementaire redactie.
|
Wilders stelt de eisen en bij gevolg
hebben hij en zijn partij een vrijbrief
in die krant. Dan lult de ombudsman
op verzoek van Broertjes wel een
schaamlapje bij elkaar. Uiteraard mag
erop gereageerd worden, als dat niet
mocht was het helemaal het PVV-
sufferdje. Maar wie moet reageren op
straatschendersaantijgingen onder
dekking van parlementaire onschend-
baarheid, zit vanzelf in het defensief.
Mag er dan niemand zo maar tegen
Wilders een brief schrijven in die
krant. Tuurlijk wel. Alleen is er geen
plaats voor mensen die dat op per-
soonlijke titel in scherpe, grievende,
beledigende, racistische woorden
doen. Dan neemt de Volkskrant in-
eens wél de journalistieke verant-
woordelijkheid voor de inhoud van
|
brieven met flagrante onjuistheden en
een al te eenzijdige voorstelling van
zaken. Dat prerogatief is slechts aan
Wilders geschonken, dan weigert de
redactie zelfs de feiten te checken.
Het schijnt te komen omdat alles wat
Wilders zegt, denkt en doet volgens
die krant van groot belang is om ‘het
debat’ gaande te houden waar de
hoofdpersoon zelf liefst niet aan mee-
doet, en als het moet dan alleen via
zijn eigen Volkskrant. Bovendien weet
nog niet elke abonnee dat het reper-
toire van Wilders beperkt is tot een
xenofoob, racistisch, antidemocratisch
wensbeeld van Nederland.
Geen enkel ander krankzinnig geluid
laat de Volkskrant zo graag horen. Als
er in Amsterdam één gegijzelde
lafaard rondloopt, dan is dat de
hoofdredacteur van de Volkskrant.
|
