Voor alle zekerheid donderdag de
gordijnen dicht gehouden, de bel af-
gezet en de tv zo hard aan dat we
niet konden horen of er buiten nog
wat loos was. Maar ze zijn helemaal
niet komen opdagen, de Rotterdam-
mers. Oók als hun welzijn op de tocht
staat, weigeren ze zich tot 020 te
wenden. Sterker nog, zelfs de Cool-
singel bleef leeg. Waar een beetje
dokter wegens een geschaafde knie in
handgemeen kan raken met een pati-
ënt die voorrang én pijnstillende mid-
delen eist, daar laat de bevolking het
gelaten over zich heen komen dat je
daar anderhalf jaar korter leeft dan de
gemiddelde Nederlander. De gemid-
delde Nederlander, want er zijn stre-
ken waar ze járen langer leven. Niet
zo’n fijne skyline natuurlijk, geen Fey-
enoord in de buurt - voor een behoor
|
lijk potje voetbal moeten ze altijd met
de trein, en alleen een roeibootje in
de plomp, maar ik zeg ook niet dat
het leven in Drenthe leuker is, dat
moet nog onderzocht worden. Maar
het duurt wel langer. Ik weet niet
voor hoeveel maanden onder het ge-
middelde wij in Amsterdam precies bij
sint Petrus op de afrekening staan,
maar zolang het grote debat bij ons
over de hoerenindustrie gaat, moet
het met de volksgezondheid minus de
soa’s wel goed zitten.
Uit het rapport van het Erasmus MC
blijkt dat het in Rotterdam eigenlijk
één groot conglomeraat van achter-
standswijken is. Laag opgeleid, min-
der inkomen, slecht eten, slechter
wonen, volop industrie voor de deur;
welke gek heeft daar in vredesnaam
|
een stad gebouwd? Dat wordt voor
Vogelaar dweilen met de kraan open.
Als het nou Afrika was, riepen we de
Postcodeloterij erbij. Het rapport blijkt
bovendien alleen een wetenschappe-
lijke onderbouwing van wat ze op ba-
sis van wat andere statistische gege-
vens allang wisten.
En nog rukken ze niet op. Voor 1 pro-
cent loonsverhoging wordt het hele
leven stilgelegd maar voor 2 procent
levensverwachting halen ze hun
schouders eens op. Tsja, ze zouden
de ramen dicht kunnen houden en de
airconditioning aanzetten, luidt een
eerste advies. De gemeente en de
GGD gaan kijken wat ze met de on-
derzoeksresultaten kunnen doen.
Welvaart of de dood, dat is een mak-
kelijke keuze. Emigreren zal wel geen
optie zijn, voor de meesten.
|
