Voor ze weer klagen dat wij doen alsof zij alleen maar een samenzwe- ring van coffeeshops in het restant bronsgroen eikenhout zijn: door heel Limburg davert het gejuich over de zojuist op Rolduc begonnen lessen in de Limburgse taal en cultuur. Rolduc? Rolduc? Was dat niet die haperende lopende band van bisschop Gijsen? Het gaat in elk geval om de hoogste klassen van het collegeachtige Rolduc te Kerkrade. Deskundigen uit de buurt komen tijdens de lessen uitleggen wat dat is, taal en cultuur op z’n Lim- burgs. De postkoest met het rapport van de commissie Dijsselbloem zal nog niet gearriveerd zijn. Want het klinkt verdacht veel naar de nutteloze lessen waar het in de discussie over de stand van het onderwijs zo vaak over ging. Ook wanneer de regionale
|
heemkundige club een lid afvaardigt, krijg je niet meteen het idee dat er al stevig gesleuteld wordt aan de kwali- teit van het docentencorps. En het project lijkt dichter bij Limburg te staan dan bij de leerlingen. Allemaal fout uiteraard, want gezien het enthousiasme waarmee de leer- lingen verslag hebben gedaan van de eerste les, moet er een wetenschap- pelijke snaar zijn geraakt die te lang onberoerd was gebleven: klassikaal integreren voor autochtonen. Tot nu toe wist ik alleen dat er in dat worm- vormig aanhangsel van ons een stuk of tweehonderd totaal verschillende dialecten werden gesproken. Als je in Maastricht de verkeerde straat in sloeg, waande iemand uit Mheer zich al in het buitenland. Maar nu schijnt
|
er plotseling één dialect te bestaan dat ze op eigen houtje ook nog een taal zijn gaan noemen. Bij Limburgse cultuur schat ik dat ze vooral de har- monie op het oog hebben, de schutte- rij, de carnaval en André Rieu. Ik kan er wel iets minder provinciaalse klein- burgerlijkheid bij bedenken, maar zulk onderricht hoor je gewoon op elke school al te krijgen. Het is moge- lijk dat op deze manier de overgang van het Rif Gebergte naar het Lim- burgs heuvellandschap een stuk soe- peler verloopt. Hoewel ik vrees dat ze op Rolduc niet helemaal de nieuwe Nederlanders op het oog hadden toen ze van deze hobby bevielen. Wat zouden we van een hoop gelazer af zijn als zij zich onder Geert Wilders zouden afsplitsen met zijn taal en zijn cultuur.
|