Als kenner van het wegenverkeersre-
glement, ik heb namelijk mijn rijbe-
wijs en dan ben je daarin afgestu-
deerd, bleef ik zaterdag uiteraard
onmiddellijk hangen toen ‘Een Van-
daag’ aankondigde: het plan van Am-
sterdam om oldtimers te weren ,,is
juridisch onhaalbaar.” Amsterdam wil
vanwege het milieu de oude barrels
en andere wrakken die de stad aan-
doen weren. Sinds dat bekend is ge-
worden, heten al die schrootbakken
ineens oldtimers, eerbiedwaardige,
door de eigenaars ook wel sleutelaars
genoemd, met grote liefde onderhou-
den karren van het type Citroën Trac-
tion Avant, Triumph Spitfire of
Packard Custom 8 Coupe. Voertuigen
die de eigenaar nooit op slot maar
verder onbeheerd zal achterlaten, laat
staan dat ‘ie ermee gaat rijden in de
|
jungle die Amsterdam heet. Het defi-
nitief laatste woord ,,Is juridisch on-
haalbaar” klonk alsof de heren Mos-
kowicz, Spong en Doedens de handen
ineen hebben geslagen.
De deskundigheid bleek in dit geval
afkomstig van Charles van der Stra-
ten, voormalig verkeersagent, binnen
het soort is dat ongeveer de ergste
prentenuitdeler die je als automobilist
maar kunt treffen, thans tevens mijn
collega qua kennis van de verkeers-
wetten. Een kleine zoektocht op inter-
net levert natuurlijk op dat de man in
de eerste plaats een rijschoolhouder
in het lieflijke Dwingeloo is. Qua gas
geven zal je hem weinig hoeven te
vertellen maar qua juridische kennis
leek hij mij rijp voor het infuus. Het
was namelijk ,,geen enkel probleem”
|
om Amsterdam te dwarsbomen daar
je geen scheiding tussen soorten au-
tomobielen mag aanbrengen en doe
je dat toch op bepaalde plekken dan
zul je daar een verkeersbord voor
nodig hebben en dat bord bestaat
niet, dus kun je het ook niet plaatsen.
De verslaggever ging nog even langs
bij de Amsterdamse wethouder Marij-
ke Vos die zei dat het tot in Den Haag
uitgezocht was dat het wel kon. Het
gaat namelijk niet over de verkeers-
wet maar over de milieuwetgeving.
Maar ja, vergeten Dwingeloo te vra-
gen. Het Amsterdamse plan is dus
onhaalbaar, sloot presentator Wouter
Kurpershoek af, gevolgd ineens door
een ,,lijkt het.” Blijkbaar voelde hij
toch nattigheid bij deze bijdrage die
werkelijk alle ingrediënten bevatte
van de crisis in de journalistiek.
|
