Zodra er een politiewagen met zwaai-
licht en sirene langs komt, wil ik altijd
meteen weten waarheen? Bij drie wa-
gens en een motoragent wil ik het
incident terugzien op de lokale tv en
de volgende dag in de krant. Maar
met de invoering van C2000 is de
politie uit de algemeen toegankelijke
alarmeringssystemen gehaald. Waar-
mee de afstand tussen de burger en
de overheid alleen maar groter is ge-
maakt. Misschien wil ik niet alles we-
ten, maar ik wil wel alles kunnen we-
ten. Nu ben ik helemaal afhankelijk
geworden van de voorlichtingsdienst
van de politie. Zijn we mooi klaar mee
want er is landelijk geen enkele dienst
die zo amateuristisch, abominabel en
volgens de normen van de slechtste
public relations werkt als de politie-
voorlichting. En dat zie je dan weer
|
terug in de kranten. Gevolg. Toen
onlangs onze buurtkazerne loeiend
leegliep, wilde ik meteen weten waar
de reis heen ging. Zet je zo’n alarme-
ringswebsite aan, zie je dat het gaat
om een explosief bij een pand aan de
Middenweg. Nummer erbij. Google
aan, en binnen een paar minuten
weet je dat het om een seksclub gaat
en even verderop heb je de vorige
aanslag al te pakken. Vraag is: zullen
we nog even verder zoeken of weten
we genoeg? Voorlopig wel.
Of je hebt dus een gijzeling in Almelo.
Eerst wat vage berichten, maar bin-
nen een uur duikt de naam van het
café van de gijzelnemer op. Dan kun-
nen we aan de slag. Binnen de kortste
keren hebben we alles over de eige-
naar en zijn vrouw, hun land van her-
|
komst, hun problemen met de ge-
meente, een paar foto’s van het inte-
rieur (in Amsterdam noemen wij zo-
iets hooguit een buurtzaak maar ze-
ker geen grand café), en andere
kwesties die opspelen in het te ver-
bouwen centrum van Almelo, altijd
wat te doen, zo staat het verkeerslicht
op rood en dan weer op groen.
Als ik dan de volgende dag de krant
pak, de Volkskrant in dat geval, dan
blijkt dat ik allang meer weet dan die
verslaggeefster met haar toch al on-
samenhangende stukje. Hij heeft al
zeker acht ton in de verbouwing zit-
ten, wordt in dat stukje beweerd door
een betrokkene. Laat mij niet lachen,
ik heb de foto’s gezien. Ik ben tot op
zekere hoogte mijn eigen krant aan
het worden. Burgerjournalistiek, maar
dan anders.
|
