Columns van Ruud Verdonck. Artikelen over zaken de media betreffend. Archief met eerder verschenen columns en artikelen.         Over de website en Ruud Verdonck
Jaargang 6 Nr 84   11 juli 2008
  _______Ducrot_______  
Zou Maarten Ducrot eigenlijk weten
dat ‘ie tot hier te horen is? Misschien
kan iemand dat tegen ‘m roepen als
‘ie weer eens uit het raam gaat han-
gen om de finish zelf mee te maken in
plaats van verslag te doen. Hoewel
dat uit het raam gaan hangen een van
zijn sterkere momenten was. Sinds de
tv-verslagen van de Tour de France
niet meer op 40 kilometer van de
streep beginnen maar liefst op 140
kilometer, wordt er een ernstig be-
roep gedaan op de verslaggeverskwa-
liteiten van de twee die aangenomen
zijn om ons die dingen te vertellen die
we zelf niet kunnen zien. Méér nog
dan wielerliefhebbers moeten ze ver-
slaggevers zijn, die aan het beeld net
die informatie toevoegen waar we
thuis nog eens wat mee aan kunnen
vangen. Maar ik zit nu weer met de

deelnemerslijst naast me voor de be-
langrijkste details bij wat ik zie, daar
Herbert Dijkstra en die Ducrot op zo’n
moment altijd juist weer vervallen zijn
in een praatje pot. Je hebt het niet
altijd voor het uitkiezen naast wie je
komt te zitten op de voetbaltribune,
maar als je zo’n Ducrot naast je krijgt
dan ga je liever spoorslags naar huis
om in vredesnaam het radioverslag te
beluisteren.
Van dat gezwatel van ‘m waar werke-
lijk geen touw aan vast te knopen is
over doping. Schande dat anderen er
iets van vinden terwijl alleen Ducrot
weet waar het over gaat. Van de
week was het excuus dat Schumacher
betrapt was op een verboden middel
terwijl hij dat pilletje nota bene van
z’n eigen moeder die huisarts is, had
gekregen. Gaan we dat ook in het
dopingreglement opnemen? Als moe-
der de amfetaminen inspuit dan is er
niets aan de hand. Aan dat soort on-
zin zijn we onderhand wel gewend.
Maar deze week scheerde hij werkelijk
de toppen van zijn kunnen bij een
beschouwing over verkeersregels.
Iedereen wordt ‘debiel’ van verkeers-
borden, drempels, rotondes, bekeu-
ringen, omdat mensen als ‘een stelle-
tje debielen’ worden behandeld. Haal
al die borden, drempels, rotondes en
wetten weg en men zal zien: één
groot paradijs op de weg. Zo zit de
mens namelijk in elkaar. Met als bij-
komend voordeel dat wielrenners die
niet goed opletten ook niet meer op
een vluchtheuvel kunnen knallen. Kan
die Ducrot het parcours niet tijdens de
wedstrijd gaan verkennen?
Mail De ColumnistStuur deze site op naar een vriendZwart/wit leesversie van de column, ook om uit te printen. Wilt u zich (gratis) abonneren, vul het formuliertje dan in.Plaats de site bij uw favorieten