Ik ben nog begonnen met het boekje
‘Ken uw sport: kamperen’. En hand-
leiding voor wat we nu een survival-
tocht zouden noemen. Als je een
Zwitsers zakmes had, kwam je de
hele wereld door, hoefde niet eens
een tent bij. De grootste kluns ging
nog een puike kampeervakantie te-
gemoet ging. Enfin, ik kon na een
paar weken oefenen in de achtertuin
met dat ding een verantwoord vier-
kant gat graven en daarna met be-
hulp van sprokkelhout de latrine op-
bouwen. Kwamen we aan op de cam-
ping, bleek dat er al een toiletgebouw
stond. Alles hadden we bij ons, maar
de eerste kampeerder die we zagen,
had een rol toiletpapier onder de arm,
terwijl wij uit dat boekje geleerd had-
den dat het papier waarin het brood
verpakt was, bijvoorbeeld, nog goede
|
diensten kon bewijzen bij het aanste-
ken van een kampvuur of in de latri-
ne. Er stond overal bordjes met: tran-
sistorradio’s verboden. Open vuren
eveneens. Jongenskamp: links! Ver-
boden na 22.00 uur lawaai te maken.
Er bleek een kampwacht te zijn die als
het donker was onverhoeds de rits
omhoog deed om te zien of er op het
jongenskamp geen meisjes binnenge-
smokkeld waren.
Een sport kon je het niet noemen. Het
was de goedkoopste manier van re-
creëren, die op een of andere manier
ons land sindsdien zwaarder en vooral
langduriger heeft getroffen dan enig
ander land op de wereld. In Afrika is
het geen recreëren. Ik ben nog wel
eens tot in de punt van de laars van
Italië geweest, maar nog steeds wa-
|
ren wij in de meerderheid. Ze krijgen
ons de tent niet uit, hoewel een
beetje Turkse camping per dag al
duurder is dan daar een hotelkamer
met zicht op zee. En een eigen toilet.
Maar het schijnt nu toch dat we aan
het gaatje zitten qua binnenlands
tenttoerisme dan. Tenminste, de Re-
cron heeft zijn leden gewaarschuwd
dat het roer om moet. Tegen de regen
kun je niet concurreren, ’t klinkt al-
leen zo gezellig op het tentzeil, maar
je kunt een beetje kampeerder wel als
doelgroep zien en daarop anticiperen.
Keuze! De campings moeten zich
klantgericht gaan specialiseren. Ik
vrees dat men naast de stiltecamping
en de éénoudercamping, moet denken
de relicamping, de Oranjecamping en
mijn eigen geen enkele andere Hol-
lander in de buurt-camping.
|
