Viel toch weer tegen. Normaliter we- ten ze op de tv per calamiteit altijd wel een betroffen voorbijganger te vinden. Tranen, scheldpartijen, schuld van de regering. Maar zelfs geen in- gelaste extra ‘Radar’-uitzending met iemand wiens toch al bescheiden vermogen er nog eens zestien procent bij ingeschoten was wegens het aan- deel Fortis. Aan het einde van de handel viel het donderdag allemaal nog mee, maar je hebt altijd mensen die op het dieptepunt van de middag hun zenuwen niet meer in bedwang hebben, altijd die arme gasten van de woekerpolissen weer, en roepen ,,Verkopen! Nu! Voor ik alles kwijt ben.” Want short selling mag dan door minister Bos zojuist verboden zijn en een beetje particulier kon daar ook helemaal niet aan meedoen, maar
|
je zou verwachten dat juist daardoor van die extreme koersschommelingen voorlopig even achterwege zouden blijven. Maar er werd juist voorname- lijk in aandelen Fortis gehandeld, met miljoenenverliezen tot gevolg wegens zoiets vaags als ‘een gerucht’. Alsof de AEX een kruising is van Story en Privé. En ook van niemand nog ge- hoord wie dat gerucht de wereld in geholpen had. Geen hint waar ‘ie ge- zocht moest worden, geen inval van de NMa, helemaal niks. Zelfs geen aanwijzingen dat een gefrustreerde ex-werknemer van ABN Amro eens even wraak wilde nemen: ik kan het je nog sterker vertellen, de Neder- landsche Bank heeft aan de Rabobank gevraagd om Fortis te redden, en als je ziet hoe die gasten van daar te-
|
genwoordig fietsen, dan weet je wat Fortis te wachten staat. Ergens moet zo een gerucht ontstaan, ergens moet het geloofwaardig ingestoken worden en ergens moeten er lui zijn die het tot een betrouwbaar gerucht maken. Ik kan wel roepen dat Aegon op z’n laatste benen loopt, maar op een of andere manier zet dat geen zoden aan de dijk. Daarvoor heb je de lui nodig die elke dag als de zogeheten deskundigen van de beursvloer, als Gods woord uit een ouderling, hun visie geven op de kredietcrisis. Binnenkort in dit theater: terwijl ze in Amerika een president van nationale eenheid aan het oprichten zijn, geeft vanaf zijn zolderkamertje in Abcoude een verveelde puber met even geen zin in porno, de wereldeconomie het laatste zetje.
|