Omdat er geen behoorlijke definitie
van bestaat, vliegt de hele wereld
kwetterend uiteen als een kolonie
wilde ganzen zodra het over lekker
eten gaat. Wat vrijwel alom als rond-
uit smerig voedsel wordt aangemerkt
is een stuk simpeler. Alles buiten onze
landsgrenzen vindt boerenkool stin-
ken, ook nog indien geserveerd met
een verhullend balletje gehakt, een
stukje rookworst van Unox of wat
gebakken spekjes in vette jus. Helpt
allemaal niet, men blijft de dampende
groene brij als stinkend ervaren. Ma-
rokkanen in het trappenhuis denken
hartje winter ook altijd aan een sme-
rige wraakneming voor al hun luchtjes
als ze ruiken wat de buurvrouw staat
te bereiden. Hele goede koks zien
daar een uitdaging in en slagen er
dan met succes in een kinderlepeltje
|
boerenkool te verstoppen in een
voorafje dat schuil gaat over zoveel
andere smaaksensaties dat de kool
niet kan opvallen. Alles buiten de
Franse landsgrenzen doet men geen
plezier met andouillette, het waterko-
nijn annex de muskusrat wordt in
België zeer genoten en in Engeland
lusten ze alleen gefrituurde ondefini-
eerbare uit elkaar gerukte vis. Om
nog maar te zwijgen van onze Afri-
kaanse vrinden die van ellende spij-
zen niet versmaden die wij om allerlei
vreemde redenen voor geen goud
zouden willen eten. Wel een kippetje
van de grill, maar geen sprinkhaan in
een sausje van muggenlevertjes.
Elk land heeft zo wel wat. Zo dood-
zonde van de tijd is het pleidooi waar
het Kamerlid Anker van de Christen-
|
unie van bevallen is, die graag zou
zien dat bij staatsbanketten voortaan
de Hollandse pot wordt opgediend in
plaats van ,,exclusieve buitenlandse”
etenswaren. Men proeft het alleen al
aan de woorden, in huize Anker geldt
‘Wat de boer niet kent, dat vreet ‘ie
niet’. En als het op het pakje staat dat
de substantie uit Zwitserland komt
dan zegt vader: zo, moeder, is er wat
te vieren, dat wij zo een exclusief
soepje hebben? Vandaar dat majesteit
bij staatsbanketten aan de kok vraagt
om er maar weer iets van te maken
dat er lekkerder uitziet dan het
smaakt. Dan eet iedereen netjes zijn
bordje leeg. Zij weet namelijk dat het
anders tussen de premiers van twee
jarenlang dikbevriende naties reeds
tijdens de boerenkool tot vijandelijk-
heden zou komen.
|
