Zie je wel, daar lees je niks over bo-
ven de Moerdijk: paniek bij de carna-
valsverenigingen in Limburg. Vóór 11
november hadden ze de geraamtes al
klaar voor de praalwagens van 20
februari. Alleen de pan met papier-
maché moest nog aangemaakt wor-
den. Maar dan zou heel Limburg het
uitproesten: burgemeester Leers,
tenminste, daar leek ‘ie op, met een
grote joint in zijn mond, achter een
grenspaal met het bordje België erop.
En dan als tekst, ze waren scherp bij
de vastenavondclub: ,,'t Stukske Ne-
derland dat 't schoanste is.”
Konden ze de hele zooi afbreken toen
bekend werd dat Leers geen burge-
meester van Rotterdam werd omdat
ze voor een halve buitenlander had-
den gekozen: wat is er mis met een
Limburger? Er werd lang over verga-
|
derd waarbij de praalwagen met bur-
gemeester Leers in een Feyenoord-
shirt onder het spandoek: ‘D’n enigste
butenlânder die ze kampioen kan
moaken’, ik vertaal het maar even,
het verloor omdat het onderwerp
vanwege de voorgenomen fusie van
alle Limburgse voetballers bij elkaar
iets te hachelijk was geworden. Voor
je het weet kreeg de eerste muziek-
kapel al een molotovcocktail toege-
worpen door zo’n gast in een boeren-
kiel van Roda JC. Dus werd het
raamwerk zovast gesmeed voor de
boot ‘D’n ouwe waterweg’ met kapi-
tein Leers aan het roer die moet buk-
ken voor de Sint Servaasbrug. Maar
toen werd bekend dat Leers uit vrije
wil had zullen emigreren en alleen
door een smerige kongsi van de PvdA
|
met medewerking van het CDA in
Limburg moest blijven.
‘D’n Vuile Verrajer’ heette het volgen-
de plan, waarbij de Limburgers alleen
een enorm achterwerk met daarop
gekalkt ‘Leers’ zouden krijgen te zien.
Dat werd uiteindelijk afgekeurd toen
de bisschop het staketsel zovast was
komen zegenen: d’r staan ook kleine
kinderen langs de kant. Nauwelijks
was het frame waar weer alleen het
papier-maché van Leers’ billen aan
ontbrak neergehaald, of Leers hield
zijn nieuwjaarstoespraak en verklaar-
de dat Limburg het beste één ge-
meente kan worden onder zijn leiding.
,,Kunnen we, nondedju, die billen
weer bij mekaar gaan lassen,” klaag-
den alle prinsen. ,,Maar nou verande-
ren we d’r ook niks meer aan.” Dan
kan ’t bier doorkomen.
|
