Minstens zo interessant is de vraag
hoe NRC Handelsblad aan dat memo-
randum DJZ/IR/2003/158 is geko-
men, waar afgelopen weekeinde al
het nieuws over ging? Ik ga er ten-
minste van uit dat ze van die krant
niet op eigen houtje bij dit soort ge-
heim te houden spullen kunnen ko-
men, want dan is dat memo een bij-
kans onbeduidend terzijde bij een
enorm schandaal, te vergelijken met
alle vorig jaar verloren USB-sticks van
alle Engelse topambtenaren bij elkaar.
Maar ook als ex-minister van buiten-
landse zaken zou ik geen nacht meer
rustig slapen in de wetenschap dat
elke een beetje ontevreden, of politiek
geëngageerde ambtenaar bij alle
spullen over pak ‘m beet Srbrenica
kan komen en ze onder het mom
,,mijn naam is bronnen” kan doorspe-
|
len aan elke passerende journalist.
Het is volstrekt duidelijk dat er een
politiek doel wordt gediend met de
publicatie van afgelopen zaterdag.
Daarmee is de zet gegeven die alsnog
zal leiden tot een, ook door mij ge-
wenst onderzoek naar de manier
waarop wij met onze soldaten in Irak
terecht zijn gekomen. Alleen doet
mijn wens er hier niet toe. Het gaat er
om dat iemand die een privaat poli-
tiek doel nastreeft bij de belangrijkste
spullen kan komen en daar z’n voor-
deel mee kan doen. En het hoeft niet
eens een politiek doel te zijn, er kan
ook beroepsmatig verworven frustra-
tie ten grondslag liggen aan deze ont-
hulling. Dat kan blijken uit de ano-
nieme verwijzing dat waar de minister
een juridische onderbouwing van een
|
politiek doel wilde hebben van een
deskundige ambtenaar, de jurist in
kwestie liever een objectief juridisch
oordeel had gegeven. Dat doet u
maar in uw vrije tijd en op persoonlij-
ke titel, zou ik zeggen, doe nu maar
gewoon waarvoor u betaald wordt.
Een jurist die zodanig aan objectiviteit
hangt, dat hij zich laat verleiden tot
een subjectieve rol in hetzelfde spel,
de boef waarmee wij boeven vangen,
daar hebben wij niet zo gek veel
boodschap aan. Nog los van de vraag
of zijn ‘objectieve gelijk’ van 2003 wel
zo evident en objectief was als nu
wordt beweerd.
Wanneer wordt de dief een beetje
vergoelijkend een lek genoemd en
wanneer mag men hem ook duiden
als een klokkenluider? Zet daar eens
een betrouwbare jurist aan.
|
