Hoeveel verse maagden zou Silvio
Berlusconi aan de Braziliaanse voet-
baller Káká hebben beloofd? Als je
hoort wat sommige mannen bereid
zijn om aan te richten voor zo een
belofte, dan kan ik me bij Káká’s be-
sluit om toch maar voor AC Milan te
blijven voetballen wel wat voorstellen.
Manchester City had hem willen ko-
pen, ‘halen’ zeggen ze hier, voor rond
de 110 miljoen euro, zeg maar onge-
veer éénderde van de totale schul-
denlast van Real Madrid, waarna Káká
per week een 550.000 euro ging van-
gen, bijna vier keer het jaarsalaris
van Balkenende. Dan blijft het bij ons
toch maar behelpen met zo een Rijk-
man Groenink. Maar het gaat allemaal
niet door, daar Káká aan de hand van
zijn zaakwaarnemer/vader, de vriend-
schap in het algemeen en de liefde
|
voor Milaan in het bijzonder boven
een paar centen meer stelde. Dat kan
je in je zak steken, Wielaert!
Probleem blijft dus dat ik me helemaal
niets kan voorstellen bij de driehoek
Berlusconi – Káká – vriendschap. Als
dat iets voorstelde, stuurden we toch
meteen de meest empathische Am-
sterdammer naar Milaan, speelt ‘ie
volgende week voor een appel en een
ei in de Arena. Echte vriendschap be-
gint toch niet pas een doorslaggeven-
de rol te spelen bij een inkomen van
boven de tien miljoen euro exclusief
minstens zo een bedrag aan reclame-
en sponsorinkomsten? En Berlusconi
moet toch al tot de dood hem van ons
scheidt premier van het land en voor-
zitter van AC Milan blijven omdat zijn
handel en wandel qua vriendschappen
|
en vriendendiensten pas onderzocht
kan worden als hij definitief niet meer
op te sluiten is.
Het profvoetbal bleef juist zo over-
zichtelijk en van vreemde spanningen
vrij doordat vriendschap er alleen de
laatste woorden van het afscheids-
praatje zijn: Ajax, of vul maar in, zal
altijd mijn cluppie blijven. Kost niks,
tranen op de rangen, mooie herinne-
ringen en weer drie jaar geen kampi-
oen. Hebben de FIFA en de UEFA wel
in de gaten dat als het waar is wat te
Milaan beweerd wordt, het hele trans-
fersysteem zichzelf niet zal opblazen
door de honderden miljoenen Russi-
che gaseuro’s of Arabische oliedollars,
maar door iets ongrijpbaars als
vriendschap? Vijf Nigels de Jong voor
één Káká. Maar daar zeg je ook wat:
vriendschap in Hamburg?
|
