Benieuwd of het pakket van Balke-
nende, Bos en Rouvoet straks ook de
sporen bevat van de nieuwe moraal in
het geldverkeer. Dat we voor De Ne-
derlandsche Bank voortaan iemand
aannemen die eerst examen moet
doen bij Antoine Bodar. Het slagveld
is er rijp voor. Maar dat blijft lastig,
vandaar dat het ook zo lang zal du-
ren, want voor je het weet haalt ie-
mand de woekeraars, de tempel en
Jezus erbij en dan wordt onze bestrij-
ding van de kredietcrisis weer in de
sfeer van de oude christelijke bene-
penheid en kleinburgerlijke moraal
getrokken. Wild willen wij leven, met
geile BNN-programma’s op kosten van
de belastingbetaler. En ook graag in
gegarandeerde financiële welstand.
Zodra tegenwoordig de crisis en de
recessie worden besproken, wordt er
|
ook meteen de moraal bij gehaald.
Dikwijls al in zulke pregnante be-
woordingen dat we het bij ons thuis
niet alleen over Willem H. en Peter de
la S. hebben van al die bloederige
afrekeningen, maar voor alle zeker-
heid zovast ook over de afrekeningen
van Dirk S. van de voetbalclub A. en
Gerrit Z. van de bank met de afkor-
tingen. Rijkman Groenink was net op
tijd weg. Maar dat straks, als de erg-
ste zooi achter de rug is, er in het
bedrijfsleven bij directieleden, betrapt
op twee rolletjes plakband mee naar
huis genomen voor het maken van de
surprises, automatisch en een beetje
meewarig wordt gezegd: ja, nee,
maar, dat is er ook nog een van vóór
de recessie.
In Amerika, las ik, hebben ze als on-
|
derdeel van het reddingsplan van de
financiële sector de ‘eigen bankier
eerst’ clausule ingevoerd. Jonge, ver-
se bankiers moeten het Amerikaans
staatsburgerschap bezitten. Daar zit-
ten natuurlijk diverse ideeën achter.
Maar vooral: zij zullen op sentimente-
le gronden, wien Amerikaans bloed
door d’aderen vloeit, de belangen van
de burgers minstens zo goed in de
gaten houden als hun eigenbelang.
Wat stellen wij daar tegenover? Een
mooi begin: dat mensen pas in aan-
merking kunnen komen voor een nog
steeds gelimiteerde bonus als ze min-
stens vijf jaar bij een bedrijf hebben
gewerkt, misschien is zeven-en-een-
half jaar nog beter. Deel van het be-
drijf, liefde voor het vak, ontzag voor
de consument. En nou allemaal: nooit
meer recessie.
|
