Als het nou Nout Wellink was geweest
- ,,Excuses, lieve mensen, doorgaans
ben ik er als de kippen bij om u het
slechtste scenario voor te spiegelen,
want een linkse bankpresident is net
zo erg als een rechtse journalist, dom
en geen knip voor z’n neus waard,
wat dat betreft valt mij weinig te ver-
wijten, maar ik heb dus zitten slapen
en alle signalen en ontwikkelingen
gemist waardoor u er met uw zuur
verdiende centjes met open ogen in
getuind bent bij de banken, met alle
gevolgen van dien voor uw auto, de
werkgelegenheid, de economie op
middellange termijn en de pensioenen
van – het kan de meesten van u toch
geen bal schelen, de pensioenen dus
van de babyboomers die de jaren zes-
tig, zeventig en tachtig verknald heb-
ben en hun complete generatie kinde-
|
ren naar de vaantjes hebben gehol-
pen, enfin, zo erg is dat dus niet,
maar excuses voor de puinhoop die ik
ervan heb gemaakt. En dan ga ik nu
weer fijn door met waarmee ik bezig
was. Zo goed, brave burgers?” Als het
Nout Wellink was geweest, dan had ik
zo een bericht nog wel gelezen. Maar
de directeur van Van Lanschot Ban-
kiers die z’n dunste excuses aanbiedt
voor de puinhoop elders, dat is net
zoiets als de excuses van Willem
Alexander als er iemand ergens met
de fiets te water is geraakt. Scheetje
in een netje. Ook van mij en de kin-
deren; ach, Maxima was ze van
school gaan halen.
Ik ga er blind van uit dat de overige
excuses er niet komen, want dat
staat, ongetwijfeld vlak onder de be-
|
paling over de onwrikbare bonussen,
óók in de cao. Het schijnt echt zo te
zijn dat als er midden in de kredietcri-
sis voor 60 miljoen aan bonussen uit-
gedeeld worden, dat niet anders kan
omdat het in de cao van het mana-
gement staat. Ik heb het allemaal
gemist, wel de loodgieters en dan de
onderwijzers, maar de complete di-
rectie van ING, ABN Amro, Gerrit
Zalm en Dirk Scheringa en meer van
dat volk schijnt zich de afgelopen ja-
ren daags voor de begrotingsbehan-
delingen ook steeds in zo’n t-shirt
gepropt te hebben, mal petje op, en
met de bus naar het Binnenhof om te
joelen naar de minister van financiën
en daarna een lied te zingen dat door
Agnes Jongerius bij elkaar is gedicht:
omdat het ons zuur verdiende loon is,
poten af van onze bonus.
|
