Nu het toch over mijn diverse bankre-
keningen gaat, had ik er graag een
aanbeveling aan toegevoegd, namelijk
dat Prem met die achternaam en die
snor ook in een tiendelige tv-serie aan
de gang gaat met een klasje van die
aankomende bankdirecteuren die
dreigen te zakken voor hun examen.
Zodat wij als rekeninghouders kunnen
controleren of het ook wat voorstelt
zo’n examen en zo een baantje. Ik
heb nog steeds mijn twijfels. Ik denk
niet dat het zoiets wordt als de Cito-
toets, dat je de volgende dag in de
krant of op internet kunt nakijken of
je geschikt bent om Nout Wellink op
te volgen. En dan nog. Het klonk wel
heldhaftig als maatregel, plus de bij-
scholing voor de raad van commissa-
rissen, maar als ik die Cees Maas,
voormalige excessieve zelfverrijker,
|
en zijn clubje goed heb begrepen, dan
was er afgelopen jaren eigenlijk wei-
nig loos in de Nederlandse bancaire
wereld. Ja, Rijkman Groenink, die
mag een graaier genoemd, daar is
iedereen het over eens – ik denk dat
die man van de gezamenlijke banken
nog wat tientallen miljoenen heeft
gekregen om als hun publieke pispaal
te dienen, maar voor de rest waren
de bankiers toch vooral het slachtoffer
van een act of God. Bij Pauw en Wit-
teman legde Maas de situatie uit met
een verwarrend verhaal over dat als
je weet wat een tsunami is en je staat
op het strand dan weet je meer dan
iemand die het woord tsunami niet
eens kan schrijven. Maar allebei heb
je natte voeten, of zo. Erg Johan
Cruijff. Precies zo voelden de mensen
|
zich die zich de afgelopen jaren bezig
hielden met het beheren van mijn
gelden. Er zijn putjesscheppers voor
minder ontslagen. Viel er eentje weg,
benoemden ze weer een vrindje van
de golfclub en des namiddags ver-
scheepte hij de miljarden.
Zeventig aanbevelingen voor een be-
tere basis van onze economie. Geluk-
kig dat er niks aan de hand was. Als
het over een voetbalbond gaat, heten
dat scheten in een netje. Dat kan
makkelijk, want buiten de IJslandse
spaarders, wij noemden dat als bank-
klanten onder elkaar onze graaiers,
zijn er weinig mensen die rechtstreeks
door toedoen van aanwijsbare klun-
gels hun werk zijn kwijtgeraakt. Het
straatje van de banken is al schoon.
Ik heb onderhand meer vertrouwen in
een oude sok dan in een oude zak.
|
