Had op het eerste gezicht iets weg
van een scene uit een James Bond
film. De held ontrafelt de geheimen
over de bouw van een vernietigende
machinerie met behulp van een came-
ra die Bond op de hoedenplank van
zijn Aston Martin DBS heeft liggen en
waarmee hij op 3400 meter afstand
documenten nog steeds leesbaar kan
fotograferen. Hoe verzinnen ze het.
Hoe hij in die positie kwam laten we
buiten beschouwing, hoe hij de docu-
menten dat land uit smokkelde is voor
in een andere film en wie de mooie
meid was waar het hem eigenlijk om
te doen was, vinden we ook al niet
interessant. Hoe kan zo een grote
boef zo stom zijn? Dat is wat ons ter
bioscoop jaagt.
Net zoals de hele wereld de term
‘blunder’ van de Britse tabloids over-
|
nam, toen vorige woensdag de chef
van de antiterreursectie van Scotland
Yard zich liet fotograferen op de stoep
van Downingstreet 10, waar hij langs
kwam vanwege een bespreking over
de aanpak van een terreurcel die elk
moment kon toeslaan. Quick had de
papieren onder zijn arm en een der
fotografen had zo’n toestel waarmee
hij zijn kiekjes kan uitvergroten tot
zelfs de kleinste tekst leesbaar wordt.
Gevolg: de hele kostbare operatie
moest versneld worden uitgevoerd en
mogelijk bewijsmateriaal was nog niet
voor handen zodat de hele ingreep
ook nog op een zeperd kan uitdraai-
en. Quick kreeg meteen z’n ontslag.
Had hij maar rekening moeten hou-
den met de stand van de moderne
fotografie. En had hij zich maar moe-
|
ten herinneren dat het eerder als een
Belgische informateur was overko-
men, wiens geheime voornemens per
persfoto leesbaar werden gemaakt.
Maar hoe te klein zou de wereld zijn
geweest wanneer de fotograaf van
The Sun de hoofdredacteur van The
Times had gekiekt die gezeten op een
terras, biertje erbij, tevreden de print
doornam van een opzienbarend inter-
view met prime minister Gordon
Brown, om de volgende morgen te
moeten ontdekken dat de concurrent
het hele interview dankzij de inter-
ventie van die fotograaf die toevallig
bij zijn maîtresse aan de overkant op
bezoek was, had overgepend. Zou dat
dan nog steeds een geweldige blunder
van de hoofdredacteur worden ge-
noemd? En zou de Times dan een
vacature hebben?
|
