Kan ’t al? De conclusie, dat het Repu-
blikeins Genootschap ver teruggewor-
pen is in de tijd? Ze hebben daar
nooit geijverd voor een aanslag, maar
als het dan eenmaal zover is, dan
mag je toch verwachten dat de baas
van dat spul de gelegenheid te baat
neemt om zijn lijst met bezwaren te-
gen de majesteit met minstens één
uit te breiden: het gevaar voor de
omstanders. De aanvankelijk ontred-
derde roep, nou, het aanvankelijke
kreetje om koninginnedag maar af te
schaffen wegens de veiligheidsrisico’s,
werd vrij snel overstemd met het
heldhaftig verlangen om ons niet te
laten kisten en van de volgende ma-
jesteitelijke verjaardag een demon-
stratie te maken van Hollandse hero-
ďeke gezelligheid naast het weer van
alle kanten toegejuichte koekhappen,
|
zaklopen en spijkerpoepen. We zijn
misschien onze onbevangenheid kwijt
maar niet onze nationale feestdag.
Het was zelfs niet dat Republikeins
Genootschap maar de vereniging van
grootste Oranjeklanten die moest
voorstellen om toch eens wat minder
nageslacht mee te nemen als de ma-
jesteit haar verjaardag viert. Dat
sloeg, denk ik, vooral op het feit dat
Apeldoorn 650.000 euro kwijt was
aan de viering van 30 april; het wordt
langzamerhand onbetaalbaar voor een
klein gat om de hele familie te ont-
vangen en de Oranjeverenigingen
moeten het van de kleine gaten heb-
ben. Enfin, hun werd meteen het
zwijgen opgelegd door prins Constan-
tijn: in huize Oranje wordt zeer ge-
hecht aan deze jaarlijkse reünie.
|
Hoe kansloos de republikeinse strijd
blijkbaar is, werd zondag duidelijk
nadat Ruud Lubbers als minister van
staat vaste gesprekspartner van de
majesteit, als zijn mening ten beste
gaf dat de koningin nog gerust een
paar jaar mee kan. Hij kan het weten.
Terwijl wij onderdanen langzamer-
hand allemaal waren gaan denken dat
Willem Alexander er geheel klaar voor
was, de benodigde leeftijd en de pas-
sende vrouw had, sommigen wisten
begin vorige week nog zeker dat de
majesteit in Apeldoorn haar abdicatie
zou inzetten, raadde Lubbers ons aan
voorlopig niet overhaast te werk te
gaan. Een beetje republikein zag zijn
droom al werkelijkheid worden, hoe-
wel er slechts ruimte werd geschapen
voor hun discussie. Zo stil, ze zullen
zich toch niet opgeheven hebben.
|
