Sinds Georgina Verbaan in ‘De wereld
draait door’ het zwarte kruis op haar
enkel liet zien dat over de getatoe-
ëerde naam van haar ex-verloofde
Daniël is getatoeëerd, met regelmaat
proberen er helikopters op te landen,
heb ik soms last van mededogen met
mensen die zich hebben laten vol kal-
ken zoals ze een nieuwe spijkerbroek
kopen: ze lopen langs de winkel en
krijgen last van een impuls. Jan Smit
loopt rond met een J en Y gegraveerd
op zijn arm, maar sinds het met Yo-
lante uit is heeft hij de keuze om of
een Yvonne te nemen of te zien of
Henk Schiffmacher met wat fantasie
er een botter van kan maken. Valt de
schade nog mee.
Tatoeages, het leek me altijd ordinair
gedoe dat de drager ervan tekende.
Maar tegenwoordig zie je steeds meer
|
onverwachte mensen die last hebben
van een collectie die regelmatig uit-
gebreid wordt als was het een postze-
gelverzameling. Moet je kijken wat ik
nou heb. Tijdens de tv-registratie van
Pinkpop liep naast diskjockey Giel
Beelen, het voorbeeld van een ge-
slaagde make over, maar dat was in
zijn geval ook weer niet zo heel lastig,
nog een gelegenheidsreporter rond
met een hele arm vol getekend met
dingetjes die me leken overgetrokken
uit een kleurboek voor groep 1. Valt
er alleen nog af te hakken, die arm.
Eric Corton was erg blij met zijn rol,
want zo kon hij per artist melden dat
hij in zijn radioprogramma nog leuker
en beter was. Maar een uitleg over die
arm? Ho maar. Het is mode geworden
om een heel landschap aan te laten
|
brengen. Alleen, pas als ik weet wat
er mee bedoeld wordt, zou er enig
mededogen kunnen ontstaan. Voet-
ballers zie je ook steeds vaker met de
binnenkant van hun arm vol met ru-
nentekens zonder dat je als fan rustig
de gelegenheid hebt er een studie van
te maken. Weg met Ajax! En toen was
het weer transfertijd. Dat is een
beetje wat er volgens mij aan man-
keert, een enkele letter of een naam,
daar valt iets bij te bedenken. Vroe-
ger overkwam het zeelui vaak als ze
totaal lam in Sjanghai langs zo’n win-
keltje liepen, hadden ze eindelijk de
moed voor een zeemeerminnetje.
Maar ik zit nu alleen nog te wachten
op de eerste politicus die in het kader
van de verkiezingen op z’n voorhoofd
de kaart van Europa heeft laten zet-
ten. Vet! En dan verliezen.
|
