Wanneer is er sprake van staatsjour-
nalistiek? Het is natuurlijk een woord
afkomstig uit landen met een quasi
fascistoïde regime of met een
machtswellustige malloot aan de lei-
ding. Italië. Precies. De Italiaanse
premier Berlusconi verandert net zo
lang de wetten van zijn land tot hij
zelf in wetteloosheid kan leven. Zo
wist hij deze week nog te voorkomen
dat Italiaanse media foto’s publiceer-
den van Berlusconi die zich in zijn
buitenhuis verlustigt aan mooie jonge
meiden in bikini. Maar in de wereld
van de moderne media lekt alles uit
en dus stonden gisteren vijf van de
naar het schijnt honderden foto’s in
het Spaanse dagblad El Pais. Berlus-
coni zit er op een bankje bij als keizer
Nero, tevreden toeschouwer bij een
bacchanaal maar even geen zin want
|
‘ik plof’. Een ander plaatje toont een
man wiens gezicht onherkenbaar is
gemaakt, alleen Berlusconi is herken-
baar, in zijn blote kont en in kennelij-
ke staat van opwinding. In Italië zijn
de foto’s niet te zien geweest maar
een enkele Italiaan zal toch om toe-
lichting vragen wanneer Berlusconi
vanavond het bevel uitvaardigt om
Madrid te bombarderen, dan raken ze
de redactie van El Pais vast.
Staatsjournalistiek is een vorm van
journalistiek waarbij de staat voor alle
media bepaalt wat er wel en niet ge-
publiceerd mag worden. Ik kwam het
woord deze week ook nog tegen in
een brief aan minister Plasterk van de
hoofdredacteuren van onder meer
Elsevier, De Pers, Trouw en de hoofd-
redacteur-directeur van NRC Handels-
|
blad. Zij vrezen voor staatsjournalis-
tiek als minister Plasterk zijn plan
doorzet om och arme vier miljoen
euro te reserveren teneinde een aan-
tal jonge journalisten de kans te ge-
ven aan de slag te gaan op de redac-
ties van dagbladen. Daar krijgen jon-
geren nauwelijks een kans en er komt
elk jaar zo een lading van al die jour-
nalistenscholen af. De ondertekenaars
zijn tegen, om allerlei redenen maar
vooral omdat zij van zulke jongelui
meteen staatsjournalistiek vrezen.
Hoofdredacteur keek even de ander
kant op en meteen blijkt z’n hele
krant de staatscourant. Trouwens,
eerst willen ze het staatsrapport lezen
van de staatscommissie Brakman
over de deplorabele toestand bij de
kranten. Mediamalloten, wanneer is
daar sprake van?
|
