Even vloeken in de kerk: het zijn net zo goed de redacteuren met hun te ver doorgevoerde medezeggenschap als de door hun aangestuurde hoofd- redacteuren en de directieleden die het verschil tussen een rol drop en een krant niet wilden kennen, die schuldig zijn aan de problemen waar de Nederlandse media in verkeren. Als zij zich ervan bewust waren ge- weest hoeders te zijn van een hoog- waardig cultuurproduct dat in de frontlinie hoort te liggen bij de be- scherming van de democratie, dan was het zover niet gekomen. Wat dat betreft is er nauwelijks reden om, zoals de commissie Brinkman heeft gedaan, een heffing op internetaan- sluitingen voor te stellen. Dan kun je nog beter de Postcodeloterij erbij ha- len, voor alle zielige doelen.
|
Maar het probleem is natuurlijk nog veel groter. Wie uiterst somber wil worden over de toekomst van de journalistiek, ik vermijd met moeite de term ten dode opgeschreven, moet de eerste particuliere reacties eens lezen die de commissie aangeleverd kreeg op het rapport ‘De volgende editie’ – naam waarschijnlijk verzon- nen door Albert Verlinde. Ik heb het vermoeden dat de meeste journalis- tieke reflectanten zich ergens op de vluchtstrook van de elektronische snelweg bevinden. Eén eurocent boe- te per taalfout en de geschreven pers was definitief gered, trouwens de an- ti-journalistieke overschrijverij van Nu.nl en meer van dat spul kan lekker mee-eten. Wie neemt er iemand seri- eus die zich aandient als abjectief,
|
geendeuren, platweg Anton of zwan- ger? Van dat volk dat veelal denkt en praat als Geert Wilders en om een of andere reden diep verongelijkt is over de PvdA. Dan stem je de volgende keer toch niet, daar is het land pas echt mee geholpen. Ze mogen van mij iedereen aan de schandpaal nage- len die zijn bijdrage heeft geleverd aan de teloorgang van een aantal ooit goedlopende krantenbedrijven, maar om dan een medium dat de moeder- borst niet eens ontgroeid is, dat nog niet tata kan zeggen, waar het ge- slacht nog niet van bepaald is, om dat tot een volgroeid alternatief uit te roepen dat elke meelevende burger op de hoogte kan brengen van wat er op de wereld van belang is, dat is nog vele malen erger dan af en toe een stukje voor een oude krant schrijven.
|