Columns van Ruud Verdonck. Artikelen over zaken de media betreffend. Archief met eerder verschenen columns en artikelen.         Over de website en Ruud Verdonck
Jaargang 7 Nr 79   3 juli 2009
  _______Primaries_______  
De laatste keer dat er hier zoiets als
primaries werden gehouden, verkie-
zingen voor de partijbaas, ging het
tussen Mark Rutte en Rita Verdonk. Ik
denk niet dat ze bij de VVD ooit nog
eens op zo een rampzalig idee zullen
komen. Weliswaar mochten alleen de
leden meedoen, maar als je op zoek
bent naar een gelegitimeerde splitsing
in de partij, dan moet je er twee met
elk een eigen campagne tegenover
elkaar zetten, die de emoties loswoe-
len en alleen maar meer reden geven
aan het ledenrestant om eens een
andere keuze te maken dan altijd
weer op die partij. Enfin, een half jaar
later had Rita in d’r eentje 27 zetels.
Nu heeft ze er nog één over. Dan
weet de VVD aan welke gruwelijke
ramp ze zijn ontsnapt. Hadden ook de
geïnteresseerde omstanders mogen

meestemmen, die van de SP zouden
ze eens een leuk lesje leren, dan was
Geert Wilders eerder in het geweer
gekomen en was het tussen Verdonk
en dat in Denemarken zo populaire
kapsel gegaan, ruimt lekker op, was
heel overzichtelijk geworden en je
had aan de VVD weer een sympathie-
ke kleine liberale partij. Had de volle-
dige aanhang van internetsites als
Volkomen Kut en zo zich ermee be-
moeid dan was de hond van Hans
Wiegel als onbetwiste partijleider te-
voorschijn gekomen.
Ik wil niet veel zeggen over dat rap-
port van het schoothondje van Wouter
Bos, staatssecretaris Sharon Dijksma,
over de mislukte Europese verkie-
zingscampagne van de PvdA, maar ze
moeten er erger dan gevreesd van de
pot gerukt zijn, indien ze Jan en alle-
man willen laten meedoen aan zoge-
naamde primaries om een partijleider
aan te wijzen. Waar komt die rare
gedachte toch vandaan dat iets beter
zal worden als iedereen mag mee-
stemmen? Waartoe dient een be-
stuur? Medezeggenschap gaat tot op
zekere hoogte, en dat is niet al te
hoog, goed. Niets geleerd van het
tweede kabinet Den Uyl dat er nooit
kwam. Het is hier Amerika niet. Als
hier iemand zo een zogenaamde
voorverkiezing verliest, liefst na harde
strijd vol media-aandacht, dan stapt
z’n kiezer niet automatisch over naar
de winnaar, maar shopt iedereen eens
rond bij andere partijen of daar nog
wat van z’n gading zit. De partij heeft
lef getoond, lof gehad maar is eigen-
lijk toch gewoon laf geweest.
Mail De ColumnistStuur deze site op naar een vriendZwart/wit leesversie van de column, ook om uit te printen. Wilt u zich (gratis) abonneren, vul het formuliertje dan in.Plaats de site bij uw favorieten