Het is altijd heel erg oppassen met
een enquête-uitslag die ergens half
juli opduikt, als er van hier tot Orange
in beide richtingen een file staat , als
Schiphol ijsco’s uitdeelt aan mensen
die, als er geen tegenwind opsteekt,
anderhalf uur later dan voorzien zul-
len applaudisseren voor de piloot en
het grootste nieuws uit Nijmegen
komt waar gewandeld wordt en naar
het schijnt iemand een kou heeft ge-
vat. Zoals die enquête onder ontevre-
den politievolk, uitgevoerd door de
SP. Eens in de vier jaar houden we
hier de echte enquête waar dan uit
blijkt dat slechts een klein deel van de
bevolking iets ziet in alle plannen van
Agnes Kant en d’r club.
Het is gevraagd: het politiepersoneel
voelt zich ontevreden en onbegrepen.
Geloof ik graag. Op de meeste werk-
|
vloeren bestaat onder de werknemers
in meerderheid de overtuiging dat de
leiding er geen bal van begrijpt, ter-
wijl het allemaal zo makkelijk zoveel
beter zou kunnen. De hele economi-
sche crisis was allang voorbij gedre-
ven als een regenbui van niks, indien
de regering geluisterd had naar wat er
leeft onder de huizenbezitters en
loonslaven. Net zoals bij de politie,
waar tweederde van de ondervraag-
den volgens de SP-enquête zeker
weet dat de leiding geen flauw benul
heeft van wat zij uitvoeren, hoe ze
het doen, waarom en waarmee. Dat
zit daar maar de baas te spelen,
houdt er allochtonen en vrouwen uit
de buurt en incasseert een topsalaris,
allemaal: van onze belastingcenten!
Politiek vertaald wil zo een uitslag
|
zeggen: de hele regering moet on-
middellijk weg. Problemen opgelost,
zo simpel zit dat bij de SP in elkaar.
Zelf heb ik altijd het beetje bange
vermoeden dat wanneer politieagen-
ten ten volle begrepen worden door
de commissaris en tevreden voelen of
de peperspray er nog hangt, ik mij
maar beter niet op de openbare weg
kan vertonen. Dan wordt het al gauw
zo een land waar teveel treinen op
tijd rijden. Ik weet vrij zeker dat we
er niet verstandig aan zouden doen
om het ministerie van binnenlandse
zaken en het complete veiligheidsbe-
leid uit te besteden aan de meerder-
heid van de dienders. Net zoals ik
Guusje ter Horst ook niet achter een
wegsprintende tasjesdief aan zou stu-
ren. Ieder z’n vak. Maurice Hond het
zijne, zij van Kant het hare.
|
