(Komkommertijd, of hoe maken we in
familieverband van een mug een oli-
fant, en daarna weer omgekeerd).
Waar is de taart, waar hebben we de
jarige, waar is überhaupt iedereen?
Naar de Mexicaanse griep poli, oom
Hendrik. Dat is toch dat je een uur
moet wachten, dat je niks hebt, dat je
tachtig euro kwijt bent, dat je de dok-
ter een hand geeft en dat je het dan
ineens wel hebt. Precies, daarom heb
ik gewoon via internet besteld, kans
op besmetting nul komma nul met
mijn virusscan. Een test? Jazeker,
aanbieding van mijn Nigeriaanse apo-
theek, daar haal ik tegenwoordig alles
vandaan. Doet de penisverlenger het
een beetje? Een beetje, maar alle
kleine beetjes helpen, zegt mijn man.
De tamiflu heb je ook al binnen? Komt
er aan, twee ton, minder ging niet,
|
was van een containerschip afgeval-
len. Ik dacht, dan ga ik net zoals die
cocaïneboeren in Amsterdam op m’n
brommertje de klanten langs. Twee
ton tamiflu, hoe betaal je dat? Ik heb
er 50.000 euro voor geleend tegen
een mooie zachte rente en een extra
hypotheek op m’n nieuwe carport ge-
nomen. Oompje Scheringa is werkelijk
de kwaadste niet. En geen enkel risico
want elk moment komt er twaalf mil-
joen binnen. Van de Staatsloterij.
Nee, ik had een heel lot, dan heb je
nooit prijs natuurlijk, maar van een
kennis van die Nigeriaanse apotheker,
die z’n oom, een bekend oud stam-
hoofd, is onverwacht overleden en
omdat ze daar binnenkort ook een
bankencrisis verwachten gaan ze zijn
spaarcenten zolang apart zetten op
|
mijn bankrekening en mag ik er zelf
twaalf miljoen van af halen. Zou dat
wel zuivere koffie zijn? Natuurlijk is
dat zuivere koffie, daar let ik scherp
op en anders had je de Reclame Code
Commissie er allang over gehoord,
toch, die houdt dat allemaal in de ga-
ten. Want we moesten van de rege-
ring allemaal op internet, dus zijn de
risico’s ook voor Wouter Bos. Heb je
dat gelezen van die Duitsers? Jazeker,
heel omslachtig allemaal, eerst met
het vliegtuig naar Milaan, luchtzak
hier, luchtzak daar, uitchecken, kop
koffie, lootje kopen, weer inchecken
en naar huis met, wat was het, 135
miljoen van Berlusconi’s ballen. Als ze
het winnende lot hebben. Maar dat
hebben ze natuurlijk, anders gingen
ze niet, die Duitsers zijn niet gek, ’t
zijn geen Hollanders.
|
