Ik begrijp helemaal niets van die re-
clame die wij maken voor onze advi-
seurs. Wij? Ik las nu weer dat wij op
jaarbasis p.p. 500 euro betalen aan
het leger, en dat terwijl wij dus niet
mogen weten wat een allochtoon p.p.
ons kost, hoewel wij dan weer wel
moeten weten dat elk pasgeboren
kind namens de overheid al 160.000
euro schuld op z’n nek heeft – en
géén kinderen meer verwekken
schijnt het alleen maar erger te ma-
ken, zo lang Pechtold en Rutte niet
aan de macht zijn moet alles worden
omgerekend naar kosten p.h.b., per
hardwerkende burger, dus dan zitten
we allemaal ook voor dik duizend euro
in het schuitje van ABN Amro en mo-
gen we het ook hebben over ons re-
clamespotje voor onze adviseurs. Ik
heb het over die man die opgewekt
|
thuis aan komt fietsen. Stuk chagrijn
heeft goed humeur. Het lijkt mij een
geslaagde zakenman. Hij zou heel
goed directeur van Calgonit kunnen
zijn, die zeepblokjes voor in de vaat-
wasser, die ons jarenlang zijn aange-
prezen als garantie voor degelijk ge-
wassen keukengerei, terwijl ze nu
ineens beweren dat het onderin de
afwasmachine zonder Calgonit, the
diamond standard, een stinkend open
riool is, waarbij vergeleken de studen-
tenkamer van die jongen van de Sun-
reclame een opgeruimde indruk
maakt. Het is nouveau riche, maar
dat is ook geld. De tuindeuren kunnen
weer open, frisse lucht davert door
zijn longen. Het koffiezetapparaat
gaat in de vuilnisbak, het espressoap-
paraat herneemt zijn rechten. Dochter
|
krijgt een lullig mobieltje toegewor-
pen, het zwembad kan weer gevuld,
alleen moeders boodschappenwagen-
tje moet worden verkocht. Ja, en?
Was dat het qua oplossing van de
financiële crisis in huize buurman van
Marco Borsato? Hoe kom je aan zo
een huis als je voor pak ‘m beet, wat
zal zo een lullig autootje op markt-
plaats doen?, 3500 euro p.p. het ge-
zinsbudget weer ouderwets in het
gareel hebt? Dan moet mij iets, wat
zeg ik, dan moet mij alles ontgaan.
Een reclamespotje is in principe een
kleine roman met een open einde.
Kopen we of kopen we niet? Laten we
ons adviseren of niet? Maar zover
kom ik niet eens. Ik zie een stilstaand
beeld van een vervelende, domme
familie. Daar gaat tegenwoordig al
ons goeie geld naartoe, p.p..
|
