Zou ik wel willen meemaken: de pers-
conferentie van de VVD-minister van
cultuur die over vijf jaar de bood-
schap moet overbrengen dat de Tele-
graafomroep niet verder mag op kos-
ten van de belastingbetalende hard-
werkende Nederlander wegens aan-
toonbaar ook maar een lullig rechts
soort van Llink. Aardig geprobeerd,
maar als je Fons van Westerloo af-
huurt om het gedachtegoed van
hoofdredacteur Sjuul Paradijs uit te
venten, dan had je dat kunnen weten.
Moet de minister er ook nog bij zeg-
gen dat het al krankzinnig genoeg
was dat we in een land met in meer-
derheid mensen met een zekere gees-
telijke bagage elkaar vijf jaar lang
verplicht moesten wijsmaken dat de
Telegraaf geheel los stond van de
betekenisloze lettercombinatie WNL
|
op de tv. Zoveel gekheid kon alleen
afkomstig zijn van een linkse minis-
ter, de heer Plasterk, thans burge-
meester van Almere.
Klopt natuurlijk ook. Die krant is lang
niet rechts genoeg om het tegen wel-
ke vorm van volwassen journalistiek
op te kunnen nemen en er een popu-
laire omroep mee te worden. Die
krant is een succes omdat ze er het
ene moment populistisch zijn, een
pagina verderop zijn ze conservatief,
op de volgende hebben ze allerlei
rechtse zooi op een hoop gegooid,
dan komt Privé en daar zijn we alweer
bij de sport, hup Holland! Dat is de
kracht van die krant, het is inhoude-
lijk de bovenkamer van Sjuul Para-
dijs. De Telegraaf selecteert al naar
gelang de hoofdredacteur een hele,
|
een halve of helemaal geen erectie
krijgt van een nieuwtje. De krant
wordt niet voor niets zelden aange-
pakt vanwege de manier waarop ze
het nieuws behandelen. Ze zijn geen
kind aan huis bij de rechtbank wegens
leugens en laster. Bij de Telegraaf
bestaat een code die strenger is dan
die van welke kerk op de Biblebelt
dan ook. Op het noemen van een ge-
slachtsdeel staat de doodstraf, zelfs
als dit gebeurt door een linkse politi-
cus. Blote vrouwen kennen ze niet. De
bond tegen het vloeken kon meteen
opgeheven worden als de Telegraaf
de enige krant was. De Telegraaf is
zelfs geen factor in het publieke de-
bat. Want dat kost lezers. Er bestaat
geen treuriger, burgerlijker, saaier,
voorspelbaarder en truttiger dagblad.
Ach gut, en dan op de tv.
|
