Columns van Ruud Verdonck. Archief met eerder verschenen columns en artikelen.           Over de website en Ruud Verdonck
Jaargang 7 Nr 136   13 november 2009
  _______Gerdi Verbeet_______  
En nou schijn ik ook al te moeten we-
ten dat het toch al op sterven na dode
Playboy vanwege Kerstmis de geron-
tofielen onder ons gaat bedienen met
een fijne fotoreportage over Patricia
Paay in haar 60-jarige blote gat. D’r
bovenkamer was al niet helemaal op
orde meer sinds ze van Adam Curry af
is en nadat een of andere toyboy na
enkele zinderende nachten dan weer
van haar af is gegaan, maar het wordt
met de dag erger. Ik wil het niet we-
ten, maar sinds de journalistiek is
gaan denken dat iedereen alles moet
en wil weten en dan ook nog zonder
nadere aanwijzing, commentaar of
mening, kom je dit soort onzin overal
tegen. Schoot me te binnen omdat ik
nu weer in de Volkskrant las dat de
redactiechef van de Geassocieerde
Persdiensten en de coördinator van

NOS/Politiek 24 allebei denken dat de
ware journalist de hele zooi van
nieuws en nieuwtjes op één grote
hoop dient te gooien en dan tegen de
gebruiker hoort te roepen: zeg, zoek
’t zelf effe uit. Het kwam allemaal
omdat Kamervoorzitter Gerdi Verbeet
tijdens haar afgelopen woensdag uit-
gesproken Lunshoflezing enige lichte
kritiek spuide aan het adres van de
parlementaire pers: politiek nieuws
wordt te vaak opgeleukt en de parle-
mentaire pers heeft geen geheugen
meer. Zoiets is wel goed voor haar
publiciteit maar slecht voor het debat,
want de journalistiek kan niet goed
tegen kritiek. Dan krijg je van die
reacties dat het misschien wel ergens
een heel kleine beetje waar is, maar
dat dit allemaal de schuld is van de
politiek zelf: die willen per mug een
spoeddebat. En de journalistiek acht
het blijkbaar haar opdracht om zulk
gedoe ruimschoots aan te kondigen
en te verslaan, in plaats van het door
te prikken. En opleuken, ja, ze moe-
ten wel, want ze zijn zo sloom in Den
Haag. Medaille voor de leukste reac-
tie: CDA’er Joop Atsma die Gerdi Ver-
beet prijst, terwijl hij in het weekein-
de en in de zomer zelf de muggen per
kilo naar de journalisten brengt.
Ooit was journalistiek een kwestie van
waarnemen, selecteren, controleren,
kritiseren en handzaam doorgeven
opdat de lezer, die een herkenbaar
profiel had, goed bediend werd. Te-
genwoordig is het dus: hier is de hele
zooi, want jullie moeten alles weten
en als je het niet vat, dan zoek je
maar verder op internet. Koop ons!
Mail De ColumnistStuur deze site op naar een vriendWilt u zich (gratis) abonneren, vul het formuliertje dan in.Plaats de site bij uw favorietenZwart/wit leesversie van de column, ook om uit te printen.