De grootouders van het reismeisje
hebben dinsdag in de Volkskrant hun
beklag gedaan over jeugdzorg. Ik wil
niet meteen vervelend worden, maar
hun kleinkind zit niet bij jeugdzorg
vanwege de evenwichtige familiale
begeleiding van een eigenwijze puber
maar meer vanwege een moderne
versie van ‘Ik ga bij Japie eten’.
Jeugdzorg heeft het altijd gedaan vol-
gens de betrokkenen, ze zijn te vroeg
of te laat, te prominent aanwezig of te
afhoudend. Allemaal: van onze belas-
tingcenten! In dit geval betrof het één
beschuldiging die op drie verschillen-
de manieren werd gepresenteerd als
ook rijp voor een spoeddebat. Die
man van jeugdzorg had ter gelegen-
heid van pogingen tot uitbreiding van
de kwestie Laura gezegd: dat is uw
probleem. Heel erg onaardig. Daar-
|
door was het meisje zo van streek
geraakt dat ze van school spijbelde en
naar Sint Maarten vertrok want daar
zijn over drie maanden zeilwedstrij-
den, zei haar advocaat, ze is altijd
overal vroeg bij. Volgens mij zijn de
woorden ‘dat is uw probleem’ vooral
een ijzersterke samenvatting van de
kern van een zeiltocht om de wereld
in je eentje. Maar wij toch tevreden,
want wij verkeerden in de veronder-
stelling dat alle sores lag aan het feit
dat ze niet alleen mocht gaan varen.
’t Is de jeugdzorg.
Maar goed, men moet niet vreemd
opkijken wanneer volgende week ene
W. Holleeder op de opiniepagina van
de Volkskrant uitlegt hoe de mis-
daadwereld er in werkelijkheid uitziet
en wie alles heeft gedaan waar hij van
|
beschuldigd wordt, namelijk de offi-
cier van justitie, die in niet kinderach-
tige woorden zijn eis van een jaar of
tien had onderbouwd met: dat is uw
probleem. Beter bewijs bestaat niet.
Maar waar het natuurlijk vooral om
gaat is dat de geschreven Volkskrant
zich op deze manier een soort ver-
lengstuk van internet toont: roept u
maar. In de oude journalistiek, die
naar het steeds vaker lijkt nauwelijks
meer bestaat, moest een krant zich
dit soort zware beschuldigingen door
onderzoek eigen maken. En als ze
niet klopten of zwaar overdreven wa-
ren of anderszins mishandeld, dan
hing de krant samen met de schrij-
vers van de brief. Ik vrees dat de stil-
zwijgende overschrijding van de grens
tussen de krant en internet veel be-
langrijker is dan al dat zeilgedoe.
|
