Columns van Ruud Verdonck. Archief met eerder verschenen columns en artikelen.           Over de website en Ruud Verdonck
Jaargang 8 Nr 18   10 februari 2010
  _______Sigurdsson_______  
Kunnen we dit vaker krijgen, dat de
internationale politiek per ingezonden
brief aan de Volkskrant wordt afge-
daan? Graag naast het hoofdredactio-
nele commentaar ‘Zo gek nog niet’
over de PVV en onder een artikel van
Fleur Agema en Dion Graus onder de
kop ‘Zo gek als een deur’ over de
hoofdredacteuren in de rest van Ne-
derland, een stevige beschouwing van
Silvio Berlusconi onder de kop ‘Porca
Madonna cornuto JP!’ die betoogt dat
Balkenende een leugenachtig stuk
oud vuil is. Zou de politiek er een stuk
spannender en leuker op maken.
Vandaag was het Björgvin G. Sigurds-
son, de voormalige minister van
bank- en handelszaken van IJsland,
die Nout Wellink er per brief van be-
schuldigt platweg te hebben gelogen
voor de commissie De Wit. Onbe-

schoft misleidend, noemt hij het. Het
gaat er om dat Wellink de indruk
kreeg dat IJsland uiteraard geen ga-
ranties zwart op wit kon geven aan
Nederland met betrekking tot Icesave,
maar dat het allemaal wel goed zou
komen. Zeg maar zoals de halve we-
reldpolitiek in elkaar steekt. Op deze
manier zijn wij ook in Irak terechtge-
komen. Lees maar in de brief van het
kabinet, die helaas te lang was voor
de Forum-pagina van de Volkskrant.
Tussen haakjes: dan zie je toch ook
weer hoe het hier behelpen is met een
Agnes Kant of een Alexander
Pechtold. Kant snapte überhaupt niet
waar de brief over ging en Pechtold
vond dat de hele regering moest op-
stappen, want dan vergat iedereen
dat hij zelf nota bene ondertussen in
de regering zat die mooi weer speelde
over Irak – en wat hij voor de rest
trouwens in die tijd nog allemaal be-
weerde. Onbeschoft misleidend, dat is
dan wel erg zwak uitgedrukt.
Die Wellink is een smerige leugenaar,
betoogt de voormalige minister. Nee,
dan hebben ze in huize Sigurdsson
aanzienlijk meer respect voor Frank-
rijk. Daar kwam de minister van
bank- en handelszaken niet eens
langs de portier van Sarkozy. Die zei
meteen waar het op stond: sodemie-
ter op, IJslandse oplichter met je
prutsbank en je mooie praatjes, daar
trappen wij niet in, dehors! Daar
stond Björgvin midden in Parijs. Hij
belde zeer tevreden naar huis: ,,Ze
noemden mij onbeschoft misleidend.”
Heel IJsland in jubelstemming, ze
waren nog net op tijd gesnapt.
Mail De ColumnistStuur deze site op naar een vriendWilt u zich (gratis) abonneren, vul het formuliertje dan in.Plaats de site bij uw favorietenZwart/wit leesversie van de column, ook om uit te printen.