Maar we kunnen er tussentijds toch
wel een wetje doorheen drukken dat
een minister-president maximaal drie
keer met zijn zooi mag vallen? Het
Verhagenwetje. Met als belangrijkste
argument: wat moeten ze hier in het
buitenland niet van denken? Wat zou-
den ze eigenlijk in het buitenland over
ons denken na acht jaar Balkenende?
Dus: niet goedschiks? Dan maar
kwaadschiks. Een keer is pech, twee
keer kan gebeuren, drie keer is de
grens. Vier keer is megalomanie op
het hoogste politieke niveau, zelfkas-
tijding, kameradenbevlekking en ma-
jesteitsschennis. Ik ging er zaterdag
nog van uit dat het CDA bestuur de
ereboog had getimmerd voor een glo-
rieuze aftocht van hun leider. Een
getwitterde papentruc van Maxime
Verhagen, natuurlijk. Wijs hem aan,
|
dan zult u zien dat hij hartelijk dankt
voor het in hem gestelde vertrouwen,
doch neen, vier vader, niet meer, hij
wil eindelijk ook wel eens een keertje
kennis maken met zijn kinderen.
Maakt u hem burgemeester van
Maastricht, is zelfs het hele land te-
vreden. Desgevraagd voegde Verha-
gen er nog aan toe, dat hij precies
weet hoe en wat Jan-Peter er over
denkt en dat u niet moet veronder-
stellen dat uw demissionaire minister
van buitenlandse zaken zo naïef is om
te vermoeden dat Jan-Peter met zo
een enorme plaat voor z’n hoofd loopt
dat hij nog een keer wil. Was gete-
kend uw bereidwillige dienaar Maxi-
me. Lijsttrekker? Balkenende dacht
nog even dat hij het verkeerd had
verstaan, zulke malloten zaten er niet
|
in het partijbestuur, lijstduwer moest
dat natuurlijk zijn, trouwens, hij dacht
op zijn beurt dat hij die Verhagen wel
door en door kende. Maar nee dus.
Lijsttrekker. Heel erg graag, zei Bal-
kenende, want vier keer vallen, daar
moet je tegen kunnen, net als tegen
kritiek anders moet je geen minister-
president willen worden.
Het moet een pijnlijk weekeinde zijn
geweest in de boezem van het CDA-
bestuur en in huize Verhagen.
De nachtmerrie Jan-Peter Balkenende
voor de vijfde keer, voor weer net
geen vier jaar bezuinigen samen met
de VVD en de PVV. Heel erg. Nóg
erger is het dat ook van de oppositie
niemand de afgelopen dagen zich
heeft wagen te profileren als een poli-
tiek leider met visie, idealen en geen
plaat voor z’n of d’r hoofd.
|
