Alsof ik een tuinstoel had gesleept naar even verderop, waar wij een kruispunt hebben liggen dat in de top tien staat van de gevaarlijkste plek- ken van het hele land, teneinde com- fortabel te wachten. Elke klap is er een, maar graag een hele grote voor vandaag. Ik had zaterdagavond de Olympische Spelen willen nemen, maar ik koos op de vleugels van een journaal vol alarmerende meldingen impulsief voor de special: CNN wacht op Hawaï op een grote ramp. Om 11.04 exact zou de Chileense tsunami te Hawaï aan land komen en dood en verderf zaaien. Dus dan schakel je voor alle zekerheid te 10.45 uur reeds over. Ik heb vaker de tijdschema’s in de gaten gehouden, maar dan bleek Sinterklaas toch net gepasseerd te zijn. Er waren via een
|
Skype-lijn beelden te zien van een kalme zee. Maar dat was het ‘m nou juist bij tsunami’s. Waarna nog eens werd overgeschakeld naar een Tsunami Research Centre, waar men naarmate het tijdstip naderde (ele- ven-o-four, dat bekt) ook steeds ner- veuzer werd. Logisch, zo vaak krijg je geen rechtstreeks reportage te zien van een aangekondigde ramp. Onder- tussen begon ik mij af te vragen waarom we geen meldingen van el- ders kregen waar de tsunami toch onderhand aan land gekomen moest zijn, te Chili zelf. Dat konden die re- searchers blijkbaar allemaal niet bij- houden. Ook waren er geen meldin- gen van volle zee waar olietankers toch iets moesten hebben gemerkt van een plotsklaps wat hogere ligging.
|
Het werd 11.04 en toen bleek dat wat eerst een hard wetenschappelijk ver- antwoord tijdstip was, een zeer flexi- bele verwachting was. Ons KNMI in de bocht. Het kon een uurtje eerder, het kon een uurtje later. Niks hoor, riep de reporter die CNN te Hawaï had opgesteld en die zijn moment of fame al teloor zag gaan, ik zie het water heel snel terug naar de zee trekken. Elk moment kon hij verzuipen. Maar ja, daar bleef het ook bij. Die van het onderzoekscentrum stuntelden nog wat na, zo vaak heb je geen tsunami, dus zo vaak hadden ze er ook niet helemaal naast kunnen zitten. De spanning werd er nog even in ge- houden, elke kijker genereert recla- me-inkomsten, maar toen vonden die van CNN het mooi geweest en lieten ze Hawaï weer aan z’n lot over.
|