De sfeer die de hele vrijdag in de stad
hing was vergelijkbaar met die dag
nadat de verlosser zich terug meldde
aan de slagboom van de Arena met
een geroutineerd: ,,Cruijff!” Moesten
we alleen nog 34 wedstrijden wachten
voor Ajax kampioen zou zijn. Maar
jarenlang was ik niet zoveel opgewek-
te mensen tegengekomen, verwach-
tingsvol kijkend naar de toekomst.
Tot bleek dat Marco van Basten het
helemaal niet met zijn aanpak eens
was en zelfstandig de glijbaan zocht
naar zijn roemloze einde. Maar die
sfeer dus, die hing er afgelopen vrij-
dag ook. Tot pausin Cisca van alle
vrouwen van de wereld bij Pauw en
Witteman verscheen met de jobstij-
ding dat die sloeber van een Wouter
Bos dat arme, arme vrouwtje van ‘m
drie keer bezwangerd heeft om zo
|
altijd een smoes bij de hand te heb-
ben voor het geval hij eens in een
lastig parket zou raken; meneer was
zogenaamd vergeten op de kalender
te kijken, er zat toevallig een scheur
in het condoom of gewoon zij een
keer dermate boven d’r theewater dat
ze er niets van merkte. Maar onder-
tussen. Excuuskindertjes maken. Zeg
maar zoals Cisca Dresselhuijs jaren-
lang de vrouwenbeweging, alle soor-
ten van mondiale damesellende en de
langs haar meetlat gelegde mannen
heeft gebruikt alleen omdat ze een
leuk baantje wilde.
Voor ik het wist had ik in de huiselijke
sfeer al geroepen, dat ik niet ben zo-
als Wouter Bos, om van Camiel Eur-
lings maar helemaal te zwijgen, die
moet er nog aan beginnen, kinderen,
|
die slapjanus wil gewoon vaker bij z’n
vriendin zijn, maar als meneer de
kroonprins zo nodig moet: hij kan nog
lang genoeg achter die gebreide on-
derbroek in slaap vallen als hij een-
maal 70 is en afgedankt. Meneertje
Eurlings. Maar het leed was al ge-
schied. Alles wat ik in het huishouden
doe, het bereiden der maaltijden in-
clusief zoveel mogelijk afwas zovast
tussendoor, het strijken van de kle-
ren, het dragen van de boodschap-
pen, het buiten zetten van de vuilnis-
zakken - eigenlijk al het tilwerk, het
maaien van het gras, het inleveren
van het loonstrookje, mijn complete
levenswerk naar de ratsmodee. En ’t
kind is al het huis uit.
Vuile smiecht, dat je d’r bent! Dat doe
je alleen maar omdat je aardig ge-
vonden wilt worden.
|
