(Het heeft even geduurd, maar dat kan gebeuren met een
verhaal dat geschreven wordt. Nu weer de korte inhoud
van het voorafgaande: majesteit heeft met de complete
familie het land verlaten, dat ze het voortaan zelf maar
uitzoeken, en inmiddels hebben zich de eerste presidents-
kandidaten gemeld).

,,Drie kandidaten,” schamperde de kroonprins ongelovig
tegen z’n moeder, ,,hun denken zeker dat jan en alleman
het kan.”
Majesteit liep langs de ramen van de grote salon en be-
keek belangstellend de zee met inde verte de armada van
de pers. De overige prinsen en prinsessen zaten bedrukt
zwijgend aan de grote tafel. Zelfs de ouderen hielden de
letters van het scrabblespel in de doos op tafel. De crisis
was compleet. Het enige lawaai was afkomstig van de kin-
deropvang beneden waar, als je niet beter wist, behoorlijk
gemept werd.
,,Wij hadden er aan één al meer dan genoeg.” Het bleef
onduidelijk of majesteit hiermee een positieve bijdrage

aan de discussie op het oog had. Ze stond eindelijk stil,
draaide zich om en strekte haar lege glas in de richting van
haar oudste die de koelemmer met de Sancerre als hand-
bagage bij zich had.
Majesteit schraapte haar keel. ,,Inderdaad, hun hebben
inmiddels drie kandidaten. Denken hun. Uit onze door-
gaans welingelichte kringen weten wij dat het gaat om het
arme schaap dat wij nog maar enkele dagen geleden hier
te water hebben zien gaan. Het betreft voorts een oude,
verlopen tv-held, die zich hedenmorgen definitief heeft
vervreemd van iedereen onder de vijftig. En er is een
voormalige ambtenaar van wie nog weinigen weten dat hij
homoseksueel is; nou dan weten wij wel weer genoeg. Ons
dunkt.”
,,Ze zijn onderweg, kunnen we eindelijk weer van boord?”
,,Nee toch? Het was juist zo rustig.”
,,En dan automatisch weer uw oudste, tante?”
Majesteit hief beide en handen wilde een keer stampvoe-
ten, maar toen was het kippenhok alweer stil.
,,Laten we eerst aanzien hoe alles zich uitkristalliseert. Wij