Het verschoningsrecht als journalistieke muilkorf?
Wie door de jaren heen de doldwaze avonturen van de politiek met de publieke omroep heeft gevolgd, kan alleen maar z’n hart vasthouden als het wettelijk geregeld verschoningsrecht voor de hele journalis- ten er komt, zoals minister Hirsch Ballin dat heeft aangekondigd. Dan hebben we binnen de kortste ke- ren een gesloten beroepsgroep, het recht op antwoord en andere praktijken gericht op het tegendeel van de persvrijheid. Nu Jan-Hein Kuijpers, de advocaat van Willem Holleeder, in zijn pleidooi de media nadrukkelijk in zijn rechtskundige overwegingen heeft betrokken, zodanig zelfs dat de media er de oorzaak van zijn dat zijn klant moet worden ontslagen van rechtsvervolging, moet onder ogen worden gezien dat de relatie tussen het recht, de advocatuur en de media hoognodig beter geregeld moet worden en anders dan met ver- schoningsrecht. Een verwijzing naar dat mistige terrein voldoet niet meer wanneer iedereen weet dat de media medespeler zijn. Met name de strafpleiters hebben de afgelopen jaren in toenemende mate de media gevonden om er niet alleen schaamteloos het eigen genie te verkopen, maar ook om de media direct in kwesties te betrekken. Maar het ergst van al speelt dat aanhoudend in de zaak van de ‘klusjesman’ die door Maurice de Hond is
