hij de zaak nooit, althans zelden want tegenwoordig schijnen er ook hele dossiers ontijdig te worden
doorgegeven aan de pers voor openbaarmaking, voldoende in de vingers kan hebben om werkelijk jour-
nalistiek verantwoord tegenspel te bieden.
Rechters in Nederland hebben in hun strafoplegging met een breed scala van overwegingen rekening te
houden. Eén daarvan is er hoe een zaak in de maatschappij leeft. Niet zelden betrekt een rechter in de
strafoplegging dat een bepaalde verdachte voor grote onrust heeft gezorgd, lokaal of zelfs landelijk.
Waarbij de regie van de onrust toch werkelijk in handen was van de media. Journalisten wordt geleerd in
hun producties zo’n effect altijd te betrekken. Maar waar het nu om gaat is dat een verdachte niet het
oogmerk had om onrust te zaaien, maar dat een verdachte via zijn advocaat probeert onderdeel te wor-
den van een groot maatschappelijk gerucht of discours om zo’n zijn positie te verstevigen, eventueel
druk uit te oefenen op de rechter, desnoods die onontkoombaar te confronteren met reacties van derden
op de visie van de verdachte, zodanig dat de rechter wel beïnvloed moet zijn. Het Luikse bord spaghetti
dat onderzoeksrechter Conerotte in de zaak Dutroux de das om deed, staat hier al dampend te wachten.
Waar ooit door de media terughoudendheid werd betracht als een zaak onder de rechter was, daar is
tegenwoordig eerder van het tegendeel sprake. Wij hebben geen juryrechtspraak maar de mening van
‘het volk’ wordt wel steeds nadrukkelijker naar het recht geduwd.